Mongolia

Podział Mongolii na ajmaki (zabarwione), miasto stołeczne Ułan Bator jest specjalną jednostką administracyjną

Mongolia jest podzielona na 21 ajmaków oraz 1 miasto wydzielone Ułan Bator:

• bajanchongorski (Баянхонгор аймаг)
• bajanolgijski (Баян-Өлгий аймаг)
• bulgański (Булган аймаг)
• centralny (Төв аймаг)
• chentejski (Хэнтий аймаг)
• chubsugulski (Хөвсгөл аймаг)
• darchański (Дархан-Уул аймаг)
• dzawchański (Завхан аймаг)
• gobijsko-ałtajski (Говь-Алтай аймаг)
• gobijsko-sumberski (Говь-Сүмбэр аймаг)
• kobdoski (Ховд аймаг)
• orchoński (Орхон аймаг)
• południowochangajski (Өвөрхангай аймаг)
• południowogobijski (Өмнөговь аймаг)
• północnochangajski (Архангай аймаг)
• selengijski (Сэлэнгэ аймаг)
• suchebatorski (Сүхбаатар аймаг)
• środkowogobijski (Дундговь аймаг)
• uwski (Увс аймаг)
• wschodni (Дорнод аймаг)
• wschodniogobijski (Дорноговь аймаг)

Według danych oficjalnych pochodzących z 2010 roku Mongolia posiadała 25 miast o ludności przekraczającej 10 tys. mieszkańców. Stolica kraju Ułan Bator jako jedyne miasto liczyło ponad 1 milion mieszkańców; 2 miasta z ludnością 50÷100 tys.; 8 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców.

• Ułan Bator

Transport drogowy jest podstawowym środkiem komunikacji pomimo, że infrastruktura drogowa jest bardzo uboga. Główna droga z zachodu na wschód od granicy z Rosją do Ułan Bator w 2019 roku miała jeszcze ok 250 km bez asfaltu. Na pustynnych odcinkach, łatwo można zgubić drogę, ponieważ ślady po samochodach rozchodzą się we wszystkich kierunkach, "tarka" jest dokuczliwa. W prawie każdej miejscowości jest po kilka stacji benzynowych, dostęp do paliwa jest bezproblemowy, odległości pomiędzy stacjami paliw nie przekraczają 100 km. Część dróg jest płatnych, opłaty uiszcza się w gotówce i są symbolicznej wysokości. Pomimo fatalnego stanu dróg, chyba najczęściej spotykanym samochodem osobowym jakim miejscowi przemierzają pustynię jest Toyota Prius, co obrazuje faktyczne wymagania dróg. Miejscowi kierowcy są bardzo pomocni w przypadku awarii, czy potrzeby wyciągania auta. Droga asfaltowa z Ułan Bator w kierunku północnej granicy jest w fatalnym stanie i stanowi większe zagrożenie dla auta niż odcinki pustynne.

Językiem urzędowym w Mongolii jest mongolski. Często na uliczkach można usłyszeć języki rosyjski lub kazachski.

Walutą obowiązującą w Mongolii jest tugrik mongolski. Walutę należy wymienić w kantorach, przy czym najlepiej wymieniać dolary amerykańskie, lub ruble rosyjskie.

podczas całego przejazdu przez Mongolię, nie spotkaliśmy się absolutnie z żadnymi sytuacjami niebezpiecznymi. Nocowaliśmy często na dziko na pustyni, przy osadach miejscowych. Napotykani ludzie są przyjaźni, gościnni i pomocni.