Friuli-Wenecja Julijska
Friuli-Wenecja Julijska – region w północnych Włoszech, w którego skład wchodzą 2 obszary autonomiczne tworzące region autonomiczny o powierzchni 7845 km² oraz 1,2 miliona mieszkańców. Gęstość zaludnienia 156 osób/km². W regionie język friulski jest zrównany z włoskim. W prowincjach Udine, Pordenone oraz Gorycja jest on nauczany również w szkołach. Jest to jeden z pięciu regionów autonomicznych we Włoszech. Od zachodu graniczy z Wenecją Euganejską, od północy z Austrią a od wschodu ze Słowenią.
| Friuli-Wenecja Julijska | |
 | |
| Lokalizacja | |
 | |
| Flaga | |
 | |
| Główne informacje | |
| Stolica | Triest |
| Waluta | euro |
| Powierzchnia | 7 845 |
| Liczba ludności | 1 210 903 |
| Język | włoski, friulski |
| Religia | katolicyzm |
| Strefa czasowa | UTC +1 |
| Strefa czasowa | UTC +1 |
Geografia
Północną część zajmują Alpy Wschodnie oraz ich przedgórza. Najwyższym szczytem jest Coglians osiągający 2780 m n.p.m. Południową część prowincji zajmuje Nizina Wenecka. W regionie przepływają liczne rzeki m.in. Tagliamento, Sirilla, Isonzo, Livenza i Fella.
Klimat
Klimat umiarkowany wilgotny. Średnia temperatura w styczniu +3 °C, w lipcu +23 °C.
Gospodarka
Gospodarka regionu oparta jest na rolnictwie i przemyśle. Rozwinięty jest przemysł przetwórczy, a zwłaszcza: stoczniowy (Triest, Monfalcone), włókienniczy (Udine, Gorycja), rafineryjny (Triest), fotooptyczny, zegarmistrzowski, maszynowy, metalowy, chemiczny, obuwniczy i spożywczy. Rozwinięte jest także rolnictwo. Uprawia się kukurydzę, winorośl tytoń i warzywa. Ponadto sadownictwo i hodowla bydła. Główne porty morskie to Triest i Monfalcone.
Znacznym źródłem dochodów jest również turystyka.