Zamek Rychleby (czes. Rychlebský hrad, niem. Reichenstein) – średniowieczny zamek z 1. połowy XIV w. w Czechach, w kraju ołomunieckim, w powiecie Jesionik, niedaleko granicy z Polską.

Położenie

Zamek góruje na wysokości 420 m n.p.m. nad Rači údolí (Rakową Doliną) w Górach Złotych, ciągnącą się na północny wschód od Przełęczy Karpowskiej. 15 km na północ od zamku Rychleby, za polską granicą, leży Złoty Stok, którego stara czeska nazwa brzmi Rychleby, właśnie od nazwy zamku. Podobnie jest z nazwą Gór Złotych, którym Czesi nadali nazwę Rychlebské hory.

Historia

Obecne ruiny są pozostałością zamku powstałego w 1. połowie XIV w. w celu ochrony drogi i przejść na Morawy, tzw. solnego traktu. Tworzył on umocnioną linię razem z dwoma innymi zamkami: Karpieniem i Homole.

Wiadomo, że w XV w. był już niezamieszkany. Stał się za to ostoją rycerzy-rozbójników, co przyczyniło się zapewne do jego zniszczenia. Mieszczanie i szlachta rozdrażnieni działalnością rozbójników wyprawiali się na ich bazy, równając je z ziemią.

W latach 1901–1903 i 1906–1910 prace wykopaliskowe i renowacyjne prowadziła sekcja Javorník Morawsko-Śląskiego Sudeckiego Towarzystwa Górskiego pod kierunkiem Bruno Königa. Badania finansował biskup wrocławski Georg Kopp. Znalezione przedmioty trafiły do muzeów w Javorníku, Jesioniku, Opawie, Nysie i Muzeum Diecezjalnego we Wrocławiu.

Bibliografia

• Pavel Kouřil, Dalibor Prix, Martin Wihoda, Hrady českého Slezska, Brno-Opava 2000, s. 313-335.