Westfal (ang. Westphalian)
- w sensie geochronologicznym - środkowy wiek silezu (karbonu późnego), trwający od około 315 do 306,5 1,0 mln lat. W podziale standardowym jest odpowiednikiem młodszego baszkiru i moskowu.
- w sensie chronostratygraficznym - środkowe piętro silezu, leżące powyżej namuru, a poniżej stefanu. Nazwa pochodzi od krainy w Niemczech - Westfalii. Stratotyp dolnej granicy westfalu znajduje się w Langstett, hrabstwo Yorkshire (Anglia). Granica oparta jest o poziom morski z Gastrioceras subcrenatum. Westfal dzieli się na: westfal A, westfal B, westfal C i westfal D.
Westfal jest tradycyjną jednostką stratygraficzną karbonu produktywnego, stosowaną dla regionu europejskiego z zagłębiami węglowymi. Osady westfalu tworzyły się zwykle w warunkach lądowych z niewielkimi ingresjami morskimi i zawierają liczne pokłady węgla kamiennego.
Zobacz też
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.