Publius Flavius Vegetius Renatus, czyli Wegecjusz – pisarz i historyk rzymski żyjący w drugiej połowie IV wieku n.e. Pełnił funkcję zarządcy skarbu, interesował się wojskowością i hodowlą koni. Autor dedykowanego cesarzowi (prawdopodobnie Teodozjuszowi I) traktatu Epitoma rei militaris (Zarys wojskowości) w 4 księgach, jedynego zachowanego podręcznika wojskowości rzymskiej. Jego myślą przewodnią było przekonanie, że przywrócenie dyscypliny w armii rzymskiej w oparciu o wzory z przeszłości przywróci potęgę Rzymu. Zawarł w nim również wiele informacji dotyczących sprawowania wojny i taktyki bitewnej Cesarstwa rzymskiego. W pracy tej opisuje między innymi proces adaptacji łuku kompozytowego zapożyczonego od Hunów. W dziele Digesta Artis Mulomedicinae poświęconej leczeniu koni i źrebiąt opisał również konie Hunów.

Wspominany przez św. Tomasza z Akwinu, w kwestii 123 II tomu Summy teologicznej, w kontekście cnoty męstwa, kunsztu i wiedzy: jak mówi Wegecjusz, nikt nie boi się robić rzeczy, co do których jest pewien, że się ich dobrze nauczył.

Bibliografia

• Nic Fields: The Hun. Scourge of God 375 - 565. Wyd. I. Osprey Publishing Ltd., 2006, s. 7. ISBN 978-1-84603-025-3.
• Flavius Vegetius Renatus, Zarys wojskowości ksiąg cztery, wstęp i tłum. Anna M. Komornicka, [w:] „Meander” R. 28 (1973) nr 10, s. 400-417 i nr 11-12, s. 485-501 oraz „Meander” R. 29 (1974) nr 4-5, s. 198-232 i nr 7-8, s. 333-352
• Flavius Vegetius Renatus O sztuce wojskowej księgi I – III (wybór)
• De re militari
• The Military Institutions of the Romans (ang.)
• Vegetius: Epitome of Military Science (ang.)
• Św. Tomasz z Akwinu, „Summa Teologiczna”, ks. II – II, Q. 123, art. 1, ad. 2, przeł. Stanisław Bełch