Górna strona owocnika Tyromyces chioneus | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
białak śnieżysty |
| Nazwa systematyczna | |
| Tyromyces chioneus (Fr.) P. Karst. Revue Mycol., Toulouse 3(no. 9): 17 (1881) | |
Białak śnieżysty (Tyromyces chioneus) (Fr.) P. Karst. – gatunek grzybów z rzędu żagwiowców (Polyporales).
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji: Tyromyces, Incrustoporiaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy został zdiagnozowany przez E. Friesa w 1815 r. jako Polyporus chioneus, do rodzaju Tyromyces przeniósł go Petter Karsten w 1881 r
Synonimów łacińskich ma kilkanaście. Niektóre z nich:
- Leptoporus chioneus (Fr.) Quél. 1886
- Polyporus chioneus Fr. 1815
- Polystictus chioneus (Fr.) Gillot & Lucand 1890
- Tyromyces albellus (Peck) Bondartsev & Singer 1941
Nazwę polską zaproponował W. Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był przez F. Błońskiego jako żagiew śnieżysta, przez S. Domańskiego jako białak bielutki.
Morfologia
Jednoroczne. Kształt półkolisty lub prawie kolisty, czasami resupinowaty, do podłoża przyrośnięty dość słabo. Trzonu brak. Rozmiar: 2–8 × 3–10 cm, grubość 1–3,5 cm. Powierzchnia u młodych owocników omszona i biała, u starszych naga, żółtawa, w końcu szarzejąca. Skórka cienka, daje się odróżnić od miąższu dopiero po wyschnięciu.
Rurkowaty. Pory okrągłe lub niemal okrągłe, ale mogą być także wydłużone i labiryntowate. Mają średnicę 0,2—0,3 mm, na jednym mm mieści się ich 3-4.
Miękki, nieco ziarnisty, wodnisty, soczysty i dość kruchy. Barwa biała i nie zmienia się po uszkodzeniu. Nie posiada wyraźnego smaku ani zapachu. Po wysuszeniu staje się twardy i kruchy.
- Cechy mikroskopowe
Wysyp zarodników biały. Zarodniki cylindryczne, nieco wygięte, gładkie, o rozmiarach 4,5 × 1,5–2 μm, nieamyloidalne. Pod wpływem KOH stają się szkliste. Podstawki o rozmiarach 4,5–10 μm. W hymenium brak cystyd, występują jednak niedojrzałe cystydy.
Występowanie
Występuje wokółbiegunowo na półkuli północnej, na obszarach o umiarkowanym klimacie w Ameryce Północnej, Azji i w Europie. Rośnie w lasach, na drewnie drzew liściastych, szczególnie na martwych gałęziach drzew, głównie na olszach, brzozie brodawkowatej, grabach, buku i dębach. W Polsce owocniki wytwarza od lipca do września.
Znaczenie
Grzyb niejadalny. Saprotrof wywołujący białą zgniliznę drewna. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono występowanie substancji chemicznych hamujących rozwój wirusa HIV
Gatunki podobne
- białak mleczny (Tyromyces lacteus) – bardzo podobny, makroskopowo odróżnia się tylko ziarnistym miąższem i dobrze rozróżnialną skórka na górnej powierzchni owocnika,
- drobnoporek mleczny (Postia tephroleuca).
- drobnoporek gorzki (Postia stiptica) – jest gorzki i rośnie na drzewach iglastych
Przypisy
- 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2020-11-19] (ang.).
- 1 2 Species Fungorum [online] [dostęp 2014-01-03] (ang.).
- 1 2 Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1
- 1 2 3 4 5 Domański S., Orłoś H., Skirgiełło A. Żagwiowate II (Polyporaceae pileateae), szczecinkowcowate II (Mucronosporaceae pileateae), lakownicowate (Ganodermataceae), bondarcewiowate (Bondarzewiaceae), boletkowate (Boletopsidaceae), ozorkowate (Fistulinaceae), In: J. Kochman, A. Skirgiełło (eds.), Grzyby (Mycota) 3: Podstawczaki (Basidiomycotes). Bezblaszkowce (Aphyllophorales). PWN, 1967, Warszawa, pp. 398+ Pls XXXiX (in Polish)
- 1 2 3 Ryvarden L, Gilbertson RL. (1993). European Polypores. Meripilus – Tyromyces. Oslo, Norway: Fungiflora. s. 686–7
- ↑ MushroomExpert. [dostęp 2014-01-03]. (ang.).
- ↑ A New Cadinane Sesquiterpene with Significant Anti-HIV-1 Activity from the Cultures of the Basidiomycete Tyromyces chioneus [online] [dostęp 2014-01-22].