Teoria proporcji – jedna z teorii dotyczących zjawiska interwałów harmonicznych w muzyce. Została ona przedstawiona w V wieku p.n.e. przez greckiego uczonego Pitagorasa. Według teorii interwał jest tym bardziej konsonansowy (zgodnie brzmiący) im prostszy jest stosunek częstotliwości par dźwięków.
Przeciwnicy teorii proporcji przedstawiają skomplikowane proporcje częstotliwości dźwięków występujących w ramach stroju równomiernie temperowego (np. konsonansowa kwinta 293:439).
Zobacz też
Bibliografia
- Ulrich Michels: Atlas muzyki Tom I. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 21. ISBN 83-7255-085-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.