Temperatura potencjalna cząstki próbnej powietrza o ciśnieniu ${\displaystyle p}$ i temperaturze ${\displaystyle T}$ – temperatura, jaką miałaby cząstka, gdyby została sprowadzona adiabatycznie do ciśnienia standardowego ${\displaystyle P_{0},}$ równego zazwyczaj 1000 hPa. Temperatura potencjalna jest równoważna pojęciu entropii powietrza. Jest ona oznaczona ${\displaystyle \theta }$ i jest zdefiniowana jako

${\displaystyle \theta =T\left({\frac {p_{o}}{p}}\right)^{\frac {R}{c_{p}}},}$

gdzie:

${\displaystyle T}$ – temperatura cząstki,

${\displaystyle R}$ – stała gazowa,

${\displaystyle c_{p}}$ – ciepło właściwe powietrza przy stałym ciśnieniu.

Znaczenie

Temperatura potencjalna odgrywa istotną rolę w meteorologii, termodynamice atmosfery i fizyce chmur, ponieważ jest wielkością zachowawczą przy zmianach adiabatycznych atmosfery. Przykładowo, w warstwie dobrze wymieszanej suchego powietrza temperatura potencjalna jest stała. Wysoko w troposferze, gdzie nie ma pary wodnej, wielkoskalowy ruch powietrza odbywa się w przybliżeniu z zachowaniem temperatury potencjalnej, innymi słowy wzdłuż powierzchni izentropowych. Temperatura potencjalna wyznaczana jest graficznie, przy użyciu diagramu termodynamicznego.

Zobacz też

• gęstość potencjalna

Linki zewnętrzne

• http://scienceworld.wolfram.com/physics/PotentialTemperature.html
• https://web.archive.org/web/20060721132043/http://meted.ucar.edu/awips/validate/thetae.htm