Technika mikrofal – gałąź elektroniki zajmująca się układami o częstotliwości pracy większej od 300 MHz (mikrofale), która to częstotliwość odpowiada długości fali elektromagnetycznej w próżni równej 1 m.
Zasadnicza różnica pomiędzy techniką mikrofal a elektroniką operującą w zakresie niższych częstotliwości polega na tym, że przy projektowaniu układów mikrofalowych należy uwzględnić geometrię elementów i połączeń między nimi. Parametry te w zakresie mikrofal zależą silnie od częstotliwości.
Zmiany zachodzące w układzie elektronicznym przy wzroście częstotliwości pracy stosunkowo łatwo jest zrozumieć na przykładzie obwodu rezonansowego LC (ilustracja poniżej).
- układ niskoczęstotliwościowy
- zwiększenie częstotliwości rezonansowej poprzez minimalizację powierzchni okładek kondensatora i ich rozsunięcie (zmniejszenie pojemności) oraz zmniejszenie indukcyjności cewki (do indukcyjności samego przewodu)
- dalsze zwiększenie częstotliwości rezonansowej obwodu poprzez większe rozsunięcie okładek kondensatora i zmniejszenie indukcyjności za pomocą równolegle dołączonej cewki
- podniesienie częstotliwości rezonansowej poprzez równoległe dołączenie kolejnych cewek
- utworzone z cewek pudło rezonansowe
O ile można sensownie mówić o prądzie i napięciu w obwodzie 1 o tyle pojęcia te tracą sens w obwodzie 6. W tym ostatnim przypadku obwód charakteryzowany jest zwykle rozkładami pól elektrycznego i magnetycznego.