Tangaroa, Takaroa – w mitologii Maorysów bóg morza, syn Nieba i Ziemi, brat boga burzy Tawhirimatea. Tangaroa jest ojcem Punga, który z kolei jest przodkiem wszystkich wodnych stworzeń. W opowieściach maoryskich Tangaroa stoi w opozycji do Tāne, boga lądów, drzew, ptaków i ludzi. Z tego względu rybołówstwo i wyprawy morskie były postrzegane jako wkroczenie na obce terytorium, wymagające uprzedniego złożenia ofiar bogu morza.(Orbell 1998:146–147) Maoryskie podania o Tangaroa posiadają wiele różnych wersji, w innych odmianach występują także wśród innych ludów Polinezji. Samoańskim odpowiednikiem Tangaroa jest Tagaloa, na Tahiti nazywany jest Taʻaroa, zaś na Hawajach – Kanaloa, przedstawiany w postaci heʻe (kałamarnicy).

Bibliografia

• W.W. Gill, Myths and Songs of the South Pacific (Henry S. King: London), 1876.
• G. Grey, Nga Mahi a Nga Tupuna, fourth edition. First published 1854. (Reed: Wellington), 1971.
• M. Orbell, The Concise Encyclopedia of Māori Myth and Legend (Canterbury University Press: Christchurch), 1998.
• E. Shortland, Maori Religion and Mythology (Longman, Green: London), 1882.
• E.R. Tregear, Maori-Polynesian Comparative Dictionary (Lyon and Blair: Lambton Quay), 1891.
• A. Smith, Songs and Stories of Taranaki from the Writings of Te Kahui Kararehe (MacMillan Brown Centre for Pacific Studies: Christchurch), 1993.
• J. White, The Ancient History of the Maori, 6 Volumes (Government Printer: Wellington), 1887-1891.

Linki zewnętrzne

• Tangaroa w Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand. teara.govt.nz. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-02)].