Stunt motocyklowy – dyscyplina sportowa polegająca na wykonywaniu kombinacji wyczynów kaskaderskich na motocyklu lub sposób prowadzenia motocykla polegający zazwyczaj na popisowej jeździe na jednym kole wraz z wykonywaniem różnych akrobacji.

Opis

Pierwsze wyczyny kaskaderskie powstawały na potrzeby przemysłu filmowego. W Stanach Zjednoczonych popularne stały się wyczyny kaskaderskie polegające na wykonywaniu długich skoków oraz tak zwana beczka śmierci, w której kaskader jeździł po pionowych ścianach, wykorzystując działanie siły odśrodkowej. Rozwój motocykli sportowych ułatwił wykonywanie różnych sztuczek. Obecnie stunt staje się coraz bardziej popularny dzięki niskim cenom motocykli i łatwości zmodyfikowania motocykla do potrzeb stuntu. Podstawą jazdy są wielogodzinne treningi. Stunterzy mają świadomość zagrożeń i dokonują treningów tylko na zamkniętych kawałkach asfaltowych jezdni, parkingach itp.

Motocykle

Do wykonywania sztuczek nadaje się niemal każdy motocykl, począwszy od motorowerów, skuterów aż do wielkich i ciężkich motocykli. W każdym przypadku konieczne jest zmodyfikowanie kilku elementów, gdyż seryjny motocykl mógłby ulec uszkodzeniu podczas nieumiejętnej jazdy.

  • Wyposażenie seryjne – usuwane są elementy które nie są potrzebne podczas wykonywania sztuczek. Są to m.in. owiewki, lampy, liczniki.
  • Elementy ochronne – chronią one motocykl w razie upadku. Są to m.in. klatka na silnik, crashpady, stelaż. W większości przypadków elementy te są wykonywane ręcznie w przydomowych garażach, istnieje zaledwie kilka firm specjalizujących się w tego typu przeróbkach.
  • Silnik – przede wszystkim konieczne jest zmodyfikowanie układu smarowania w silniku czterosuwowym. Jest to ważne podczas długiej jazdy na tylnym kole oraz pracy silnika na obrotach maksymalnych.
  • Układ chłodzenia – Podczas wykonywania trudniejszych technicznie ewolucji motocykl toczy się nierzadko poniżej 15 km/h. W efekcie bardzo mała ilość zimnego powietrza przepływa przez chłodnicę, doprowadzając do gotowania się płynu chłodniczego. Aby zapobiec gotowaniu się układu chłodzenia stosuje się m.in. chłodnicę o większej powierzchni chłodzącej, manualny wyłącznik wentylatora bądź też montowanie dodatkowych wentylatorów.
  • Układ przeniesienia napędu – w skuterach modyfikowane są elementy przekładni CVT. W motocyklach z manualną skrzynią biegów najtańszym sposobem na poprawienie przyśpieszenia, a co za tym idzie łatwiejsze podnoszenie motocykla na jedno koło przy mniejszych prędkościach jest stosowanie niestandardowych zębatek. Na tylne koło stosowana jest zębatka większa o 15-20 zębów, natomiast zębatka przeniesienia napędu z silnika zastępowana jest mniejszą o 1 lub 2 zęby. Każda ingerencja w układ przeniesienia napędu zmienia osiągi pojazdu. W przypadku motocykli sportowych, prędkość maksymalna zmniejsza się nawet o 100 km/h. W przypadku motorowerów lub skuterów różnica nie jest tak drastyczna.
  • Hamulec ręczny tylnego koła – klamka hamulcowa montowana najczęściej po lewej stronie kierownicy. Układ ten umożliwia zdjęcie prawej nogi z hamulca nożnego i przechodzenie do innych pozycji podczas jazdy, jednocześnie pozostawiając pełną kontrolę tylnego hamulca w ręce kierowcy.

Techniki

  • wheelie – jazda na tylnym kole
  • stoppie – jazda na przednim kole, wykorzystująca działanie przedniego hamulca
  • burnout – palenie opony
  • drifting – jazda bokiem przy jednoczesnym poślizgu tylnego koła, podobnie jak drifting samochodem. Technika ta jest bardzo trudna do opanowania.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.