Strzelec pokładowy – członek (z reguły podoficer lub szeregowy) załogi statku powietrznego specjalnie wyszkolony w strzelaniu z samolotu znajdującego się w powietrzu. Strzelec pokładowy podczas obu wojen światowych obsługiwał lotniczy karabin maszynowy w czasie walki powietrznej.

17 sierpnia 1951 minister obrony narodowej PRL marszałek Konstanty Rokossowski dla wyróżniających się strzelców pokładowych wprowadził odznakę „Wzorowy Strzelec Pokładowy”.

Strzelcy pokładowi

• Franciszek Bay (1898–1942)
• Charles Bronson (1921–2003)
• Sydney Carlin (1889–1941) – angielski as myśliwski
• Aleksander Danielak (1919–1972)
• Omer Paul Demeuldre (1892–1918) – francuski as myśliwski
• Brunon Godlewski (1924–1989)
• Alfred Kleniewski (1918–1942)
• Władysław Łapot (1909–2010) – kawaler Virtuti Militari
• Stanisław Malczyk (1916–1944) – kawaler Virtuti Militari
• Joseph McCarthy (1908–1957) – amerykański senator → Makkartyzm
• Walter Michael Miller (1923–1996)
• Andrew Mynarski (1916–1944)
• Andrijan Nikołajew (1929–2004) – Lotnik Kosmonauta ZSRR
• Walerian Sosiński (1919–2008) – kawaler Virtuti Militari
• Jan Stangryciuk-Black (1922–2023) – tylny strzelec pokładowy w bombowcach Avro Lancaster
• Leonid Teliga (1917–1970)
• Aleksander Zejdler (1907–1977) – 4 września 1939 zestrzelił samolot Messerschmitt Bf 109

Bibliografia

• Mała Encyklopedia Wojskowa, tom III (R-Ż), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1971.