| Obszar | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
0 (język wymarły) | ||||
| Pismo/alfabet | |||||
| Klasyfikacja genetyczna | |||||
| |||||
| Status oficjalny | |||||
| Ethnologue | 9 wyłącznie język drugi↗ | ||||
| Kody języka | |||||
| ISO 639-1 | brak | ||||
| ISO 639-2 | grc | ||||
| ISO 639-3 | grc | ||||
| IETF | grc | ||||
| Glottolog | anci1242 | ||||
| Ethnologue | grc | ||||
| GOST 7.75–97 | дрг 186 | ||||
| SIL | GRC | ||||
| W Wikipedii | |||||
| |||||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||||
Język starogrecki, greka starożytna (stgr. dialekt attycki: ἡ Ἑλληνικὴ γλῶττα, he Hellenikè glõtta) – ogólna nazwa okresu w rozwoju języka greckiego, trwającego od okresu archaicznego przez okres klasyczny aż po okres hellenistyczny w dziejach starożytnej Grecji. W takim ujęciu nazwa „język starogrecki” odnosi się do następujących faz rozwojowych języka:
- język grecki archaiczny (greka archaiczna)
- język grecki klasyczny (greka klasyczna)
- greka koine
Czasami pojęcie to rozciąga się także na język mykeński. Z drugiej strony czasem zawęża się je tylko do greki klasycznej.
Według ISO 639, język starogrecki (do 1453) ma kod grc, natomiast język nowogrecki (od 1453) posiada kod el.
Zobacz też
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.