Stała sedymentacji Svedberga, stała Svedberga, S – współczynnik określający szybkość poruszania się cząstek koloidalnych pod wpływem sił odśrodkowych w ultrawirówkach, czyli sedymentację.

Stała sedymentacji jest definiowana wzorem

${\displaystyle S={\frac {1}{\omega ^{2}(t_{2}-t_{1})}}\ln {\frac {x_{2}}{x_{1}}},}$

gdzie:

${\displaystyle \omega }$ – prędkość kątowa wirówki (rad/s),

${\displaystyle x_{1},x_{2}}$ – położenie polimeru w czasie – odpowiednio – ${\displaystyle t_{1}}$ i ${\displaystyle t_{2}.}$

Jednostką stałej sedymentacji jest s lub swedberg (1 swedberg = 10⁻¹³ s)

W biochemii współczynnik ten stosuje się do określenia masy, wielkości np. rybosomów. Aby sprawdzić stałą sedymentacji, trzeba zmiażdżyć takie organellum komórkowe i wprawić w bardzo szybki ruch wirowy. W zależności od masy organellum będzie albo opadać, albo zostawać na wierzchu.