Śriwidżaja (Sriwijaya, Śriwidźaja) – buddyjskie tallasokratyczne królestwo, powstałe w VII wieku n.e. na Sumatrze. W 1377 przejęte przez królestwo Majapahit. Stolica w Palembang.

Do XI w. najsilniejsze państwo regionu, swymi wpływami obejmowało Jawę, północne Borneo i Półwysep Malajski. Ludność stanowili Malajowie. Była ośrodkiem buddyzmu (Mahajana), za panowania dynastii Śailendrów (IX-XII w.) wybudowano świątynię Borobudur na Jawie oraz klasztory w Nagapattinam (południowo-wschodnie Indie).

Źródłem potęgi królestwa była kontrola nad międzynarodowym handlem morskim. Nawiązywało stosunki handlowe nie tylko z państwami Archipelagu Malajskiego, ale także z Chinami i Indiami. Królestwo było ważnym ośrodkiem kultury buddyjskiej w Azji Południowo-Wschodniej. Długi okres potęgi państwa przypadał na wieki od VIII do XI. Później nastąpił stopniowy upadek królestwa, które ostatecznie w 1377 roku zostało przejęte przez króla Majapahit Hajama Wuruka.

Z czasem pamięć o samym państwie zatarła się, wraz z islamizacją regionu i zanikiem buddyjskich wpływów na terenach Indonezji i Malezji. Ponowny wzrost zainteresowania historią Sriwidżaji nastąpił w XX wieku, wraz z kolejnymi odkryciami archeologicznymi europejskich uczonych.

Przypisy

  1. ↑ History of the Japanese Staff [online], Seishinkan Martial Arts, 11 stycznia 2017 [dostęp 2024-01-27] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Srivijaya empire, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2023-02-23] (ang.).
  3. 1 2 3 Śriwidżaja, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2023-02-23].
  4. 1 2 3 Srīvijaya [online], Enciclopèdia.cat [dostęp 2023-02-23] (kat.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.