Skojec – średniowieczna niemiecka jednostka obrachunkowa lub jednostka masy, używana również na ziemiach polskich, równa ¹/₂₄ grzywny, rozliczana następująco:

• 1 skojec = 30 fenigów
• 1 wiardunek = 6 skojców
• 1 skojec = 2 grosze.

W XIV w. skojec osiągnął wartość 2 groszy praskich.

W dobie gatunkowych systemów monetarnych skojec nigdy nie miał postaci monety, bito jednak na Śląsku ćwierćskojce (kwartniki), a w państwie krzyżackim krótkotrwale (1380–1382) – półskojce, odpowiadające groszom.

W XX w. skojec przez krótki czas (1918–1922) był zdawkową monetą Litwy, równą ¹/₁₀₀ złotego litewskiego albo niemieckiemu fenigowi.

Zobacz też

• systemy monetarne na ziemiach polskich

Bibliografia

• Marian Kowalski: Vademecum kolekcjonera monet i banknotów. Wrocław: Ossolineum, 1988, s. 107

Linki zewnętrzne

• O skojcach