Siechnowicze (biał. Сяхновічы, ros. Cехновичи) – rodowy majątek rodziny Kościuszków (Kostiuszków-Siechnowickich), znajdujący się na Białorusi, w rejonie żabinkowskim obwodu brzeskiego. Historycznie w ziemi kamienieckiej, we wschodniej części dawnego województwa podlaskiego, w jego granicach do 1566 r. Majątek Kościuszków obejmował też sąsiednie przysiółki.

Majątek został nadany wraz z szlachectwem niejakiemu Fiodorowi przez Kazimierza Jagiellończyka w 1458 roku. Fiodora, Konstanty, zwany „Kostiuszko”, protoplasta rodu Kościuszków, był w latach 1492-1509 sekretarzem wielkich książąt litewskich. W 1509 r. Zygmunt Stary potwierdził swemu pisarzowi Kostiuszce prawa na władanie Siechnowiczami, co też było zapisane w przywileju w języku ruskim: ...мы тое сельцо Сехновичи тые три чоловеки и с братьею, и с детьми их, и с внуками, и тые пашни, и дубровы, и лес ему дали во всим.

Za II RP miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Siechnowicze.

Siechnowicze dzielą się na:

• Siechnowicze Małe (biał. Сяхновічы Малыя)
• Siechnowicze Duże lub Siechnowicze Wielkie (biał. Сяхновічы Вялікія)

Linki zewnętrzne

• Siechnowicze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 488 .
• Siechnowicze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 579 .