Serdar (pers. ser – "głowa, naczelnik, dowódca, wódz", z sufiksem -dar z pers. dasztem - "mieć" używanym do tworzenia tytułów osób "mających" coś pod swoją opieką i "piastujących" odnośny urząd) – w Turcji osmańskiej zazwyczaj tytuł wodza naczelnego, którym bywał wielki wezyr. Każdy Serdar na znak swojej władzy otrzymywał od sułtana świętą chorągiew proroka Mahometa i klucz do Kaaby, świętego miejsca islamu.

Zobacz też

• Serasker

Bibliografia

• Zygmunt Abrahamowicz, Kara Mustafa pod Wiedniem, Wyd. Literackie Kraków 1973