Grzebacz wschodnioamerykański
Scalopus aquaticus
(Linnaeus, 1758)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

owadożery

Rodzina

kretowate

Podrodzina

krety

Plemię

grzebacze

Rodzaj

grzebacz

Gatunek

grzebacz wschodnioamerykański

Synonimy
  • Sorex aquaticus Linnaeus, 1758
  • S[calopus]. virgianus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Grzebacz wschodnioamerykański (Scalopus aquaticus) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny kretowatych. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Scalopus.

Systematyka

Takson po raz pierwszy opisany przez K. Linneusza w 1758 roku w jego dziele Systema Naturae pod nazwą [Sorex] aquaticus. Jako miejsce typowe autor wskazał wschodnie Stany Zjednoczone, uściślone przez H. H. T. Jacksona w 1915 roku do Filadelfii w Pensylwanii. Jedyny żyjący współcześnie przedstawiciel rodzaju grzebacz (Scalopus) utworzonego przez É. Geoffroy Saint-Hilaire'a w 1803 roku.

Podgatunki

Wyróżniono kilkanaście podgatunków S. aquaticus.

  • S. aquaticus aereus (Bangs, 1896)
  • S. aquaticus alleni Baker, 1951
  • S. aquaticus anastasae (Bangs, 1898)
  • S. aquaticus aquaticus (Linnaeus, 1758)
  • S. aquaticus australis (Chapman, 1893)
  • S. aquaticus bassi Howell, 1939
  • S. aquaticus caryi Jackson, 1914
  • S. aquaticus howelli Jackson, 1914
  • S. aquaticus inflatus Jackson, 1914
  • S. aquaticus machrinoides Jackson, 1914
  • S. aquaticus machrinus (Rafinnesque, 1832)
  • S. aquaticus montatnus Baker, 1951
  • S. aquaticus nanus Davis, 1942
  • S. aquaticus parvus (Rhoads, 1894)
  • S. aquaticus porteri Schwartz, 1952
  • S. aquaticus texanus (J. A. Allen, 1891)

Charakterystyka

Jest średniej wielkości kretem. Występuje na zalesionych i otwartych terenach Meksyku, wschodnich Stanów Zjednoczonych i południowo-zachodniej części Ontario w Kanadzie.

Kret ten ma szaro-brązowe futro ze srebrnymi akcentami. Ma długość około 16 centymetrów z 3-centymetrowym ogonem. Waży około 75 gramów. Dożywa na wolności od 4 do 5 lat. Kariotyp wynosi 2n = 34, FN = 64.

Przypisy

  1. Scalopus aquaticus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Matson i inni, Scalopus aquaticus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.2 [dostęp 2015-08-18] (ang.).
  3. 1 2 Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 75. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. 1 2 C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Sztokholm: 1758, s. 53. (łac.).
  5. H. H. T. Jackson. A review of the American moles. „North American Fauna”. 38, s. 33, 1915. (ang.).
  6. Scalopus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2010-07-20] (ang.).
  7. É. Geoffroy Saint-Hilaire: Catalogue méthodique de la collection des mammifères. Paryż: 1803, s. 77. (fr.).
  8. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Scalopus aquaticus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 20 lipca 2010]
  9. T. L. Yates, D. J. Schmidly. Scalopus aquaticus. Mammalian Species”. 105, s. 1-4, 1978. (ang.).
  10. T. L. Yates, D. J. Schmidly. Karyotype of the eastern mole (Scalopus aquaticus), with comments on the karyology of the family Talpidae. Journal of Mammalogy”. 56 (4), s. 902-905, 1975. PMID: 1185079. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.