Rurka tracheotomijna – rurka umieszczana w tchawicy przez otwór zwany tracheostomą powstały w wyniku zabiegu tracheotomii lub konikotomii. Zwykle mocowana jest do szyi za pomocą tasiemek. Może być wykonana z metalu lub tworzyw sztucznych, jednoczęściowa lub dwuczęściowa (oprócz kaniuli zewnętrznej z kołnierzem ma wtedy także wyjmowaną kaniulę wewnętrzną) i być wyposażona w mankiet (balonik) uszczelniający, otwory fenestracyjne (jeden lub kilka) ułatwiające (lub umożliwiające) mówienie, trójgraniec (w rurkach do konikotomii) lub prowadnicę. Stosowana jest dla zapewnienia drożności dróg oddechowych i ułatwienia długotrwałej wentylacji kontrolowanej, a także dla zapobiegania lub leczenia zwężeń krtaniowo-tchawiczych.

Przypisy

  1. ↑ Życie bez krtani. Klinika Otolaryngologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. [dostęp 2020-07-26].
  2. 1 2 3 Stanisław Iwankiewicz: Tracheotomia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 23–41. ISBN 978-83-200-3857-6.
  3. ↑ Malwina Wamka, Hanna Mackiewicz-Nartowicz, Anna Sinkiewicz, Opieka pielęgniarska nad pacjentami po zabiegach chirurgicznych w obrębie krtani, „Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne”, 4, 2018, s. 136–140.
  4. ↑ Rosen i Simpson 2018 ↓, s. 205–214.
  5. ↑ Rosen i Simpson 2018 ↓, s. 323–327.

Bibliografia

  • Clark A. Rosen, C. Blake Simpson: Techniki chirurgiczne w laryngologii. Medisfera, 2018. ISBN 978-83-63367-18-3.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.