Koralówka wysmukła
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

siatkoblaszkowce

Rodzina

siatkoblaszkowate

Rodzaj

koralówka

Gatunek

koralówka wysmukła

Nazwa systematyczna
Ramaria gracilis (Pers.) Quél.
Fl. mycol. France (Paris): 463 (1888)

Koralówka wysmukła (Ramaria gracilis (Pers.) Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny siatkoblaszkowatych (Gomphaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ramaria, Gomphaceae, Gomphales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1797 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Clavaria gracilis. W 1888 r. Lucien Quélet przeniósł go do rodzaju Ramaria. Pozostałe synonimy:

  • Clavaria fragrantissima G.F. Atk. 1908
  • Clavaria stricta var. alba Cotton & Wakef. 1919
  • Clavariella gracilis (Pers.) P. Karst. 1881
  • Merisma gracile (Pers.) Spreng. 1827

Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia

Owocnik

Klawarioidalny, krzaczkowaty, osiągający rozmiar 12 × 5 cm. Trzon rozgałęziający się na kilka głównych ramion o średnicy do 3 mm, barwie początkowo białej lub białawej, później bladokremowej. Wierzchołki zakończone 2–3 bardzo ostrymi kolcami o długości do1 mm. Gałęzie stanowią zdecydowanie największą część owocnika, ich powierzchnia jest gładka, w miejscu połączenia zaokrąglona. Gałązki tego samego koloru co gałęzie, cylindryczne, o długości około 6 mm i szerokości 3 mm, gładkie lub drobno pomarszczone. Grzybnia biała. Starsze okazy mogą mieć kremową konsystencję, przy potarciu zmieniającą barwę na cielistą. Miąższ jędrny i elastyczny na całym owocniku, brudnokremowy, o anyżowym zapachu, nie zawsze wyraźnym. Smak gorzki.

Cechy mikroskopowe

Wysyp zarodników ochrowy. Zarodniki 5,5–7(8) × 3–4 µm, wartości średnie 6,2 × 3,5 µm, Q = 1,8, elipsoidalne do szeroko elipsoidalnych, szorstkie, sinoniebieskie z brodawkami połączonymi grzbietami. System strzępkowy dimityczny, strzępki generatywne i i szkieletowe z przegrodami i sprzążkami.

Występowanie i siedlisko

Jest rozprzestrzeniony na obszarze całej Europy, występuje także w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Azji, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce w 2003 r. W. Wojewoda przytoczył 2 stanowiska, w późniejszych latach podano kilka następnych. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Grzyb saprotroficzny. Występuje głównie w lasach iglastych, rozwija się na opadłym igliwiu świerka, sosny, jodły i jałowca.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2024-01-26] (ang.).
  2. Species Fungorum [online] [dostęp 2024-01-30] (ang.).
  3. 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 582, ISBN 83-89648-09-1.
  4. 1 2 3 Tereza Tejklová, Oldřich Jindřich, Jan Kramoliš, Ramaria gracilis (Basidiomycetes, Gomphaceae) nalezena v Čechách, „Mykologické listy”, 127, Praha 2013, s. 1–7 (cz.).
  5. Występowanie Ramaria gracilis na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2024-01-30] (ang.).
  6. Grzyby makroskopijne Polski w literaturze mikologicznej [online], grzyby.pl [dostęp 2024-01-30] (pol.).
  7. Zbigniew Mirek i inni, Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2006, s. 69, ISBN 83-89648-38-5.
  8. Aktualne stanowiska Ramaria gracilis w Polsce [online], grzyby.pl [dostęp 2024-01-30] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.