Morina długolistna | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
morina | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Morina Linnaeus Sp. Pl. 28. 1 Mai 1753 | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
M. persica L. | |||
| Synonimy | |||
| |||
Morina, moryna, raźnia (Morina) – rodzaj roślin z rodziny przewiertniowatych. Należy do niego około 10–12 gatunków. Występują one od Półwyspu Bałkańskiego na zachodzie po wschodnie Himalaje i Azję Środkową na wschodzie. Zasiedlają różne siedliska, zazwyczaj na terenach górskich. Niektóre gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne (morina długolistna, nepalska i irańska), dwa pierwsze wykorzystywane są w Azji także jako rośliny lecznicze. Nasiona moriny irańskiej spożywane są w Iranie jak ryż. Nazwa rodzajowa upamiętnia Louisa Morina de Saint-Victor (1635–1715), francuskiego lekarza, botanika i meteorologa.
Morfologia
- Pokrój
- Byliny o grubym zwykle i rozgałęzionym korzeniu oraz drewniejącej szyi korzeniowej okrytej u nasady pozostałościami starych liści. Wzniesione pędy kwiatostanowe osiągają do 125 cm wysokości.
- Liście
- W większości skupione w przyziemnej rozecie – liście łodygowe są nieliczne. Wyrastają w okółkach po 3–4 (rzadko do 6), czasem też parami (naprzeciwlegle). Kształt blaszki jest równowąski do lancetowatego. Blaszka jest sztywna, bywa pierzasto podzielona, na brzegu jest falista i kolczasta.
- Kwiaty
- Wyrastają zebrane w okółkach i wsparte parami liściopodobnych przysadek tworzą wydłużony kwiatostan, rzadko skupione są główkowato. Kwiaty są siedzące lub osadzone na krótkich szypułkach. U ich nasady znajduje się dzwonkowaty kieliszek zwieńczony 8–16 szydlastymi ząbkami (dwa z nich są dłuższe od pozostałych). Kielich jest trwały, dwuwargowy, z 2–3 łatkami na każdej z warg. Korona kwiatu zrosłopłatkowa, z długą i wygiętą rurką, dwuwargowa (górna warga z dwóch łatek, dolna z trzech). U nasady rurki znajduje się pojedynczy miodnik. Płatki są białe, różowe, fioletowe lub żółte. Pręciki są cztery, dwa płodne, dwa wykształcone jako prątniczki, ukryte są w rurce korony. Zalążnia jest dolna, jednokomorowa i z pojedynczym zalążkiem. Słupek pojedynczy z główkowatym lub dyskowatym znamieniem.
- Owoce
- Cylindryczne niełupki o ścianie grubej i pomarszczonej.
Systematyka
- Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system APG IV z 2016)
W obrębie rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae) rodzaj należy do podrodziny Morinoideae (syn. Morinaceae Rafinesque).
- Wykaz gatunków
- Morina bracteata C.Y. Cheng & H.B. Chen
- Morina chinensis Y.Y. Bai
- Morina chlorantha Diels
- Morina coulteriana Royle
- Morina kokonorica K.S. Hao
- Morina longifolia Wall. ex DC. – morina długolistna
- Morina lorifolia C.Y. Cheng & H.B. Chen
- Morina ludlowii (M.J. Cannon) D.Y. Hong
- Morina nepalensis D. Don – morina nepalska
- Morina persica L. – morina irańska
- Morina polyphylla Wall. ex DC.
- Morina subinermis Boiss.
Uprawa
Rośliny ozdobne (morina długolistna, irańska i nepalska) uprawiane są w ogrodach skalnych i na rabatach w miejscach słonecznych. Wymagają gleby przepuszczalnej, dobrze zdrenowanej. Rozmnażane są przez podział roślin, sadzonki korzeniowe lub wysiew nasion od razu po ich zbiorze.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2018-09-02] (ang.).
- 1 2 Morina. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2018-09-06].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Morina Linnaeus. [w:] Flora of China [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2018-09-06].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Beata Grabowska, Tomasz Kubala: Encyklopedia bylin, tom II, K–Z. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2012, s. 604. ISBN 978-83-7506-846-7.
- ↑ Nazwy polskie rodzaju według: Józef Rostafiński: Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin. Kraków: Akademia Umiejętności, 1900. (pol.).
- 1 2 3 4 Joachim W. Kadereit, Volker Bittrich: Flowering Plants. Eudicots: Aquifoliales, Boraginales, Bruniales, Dipsacales, Escalloniales, Garryales, Paracryphiales, Solanales (except Convolvulaceae), Icacinaceae, Metteniusaceae, Vahliaceae. Springer, 2016, s. 275-279. ISBN 3-319-28534-3.
- 1 2 Morina. [w:] The Plant List. Version 1.1 [on-line]. [dostęp 2018-09-06].
- ↑ Helmut Genaust: Etymologisches Wörterbuch der botanischen Pflanzennamen. 1976. ISBN 3-7643-0755-2.