Pocisk R-4/M „Orkan” w wersji przeciwpancernej | |
| Państwo | |
|---|---|
| Lata produkcji | |
| Operacyjność |
1944 - 1945 |
| Długość |
81,2 cm |
| Średnica |
5,5 cm |
| Rozpiętość |
24,2 cm |
| Masa |
3,85 kg |
| Napęd | |
| Prędkość |
525 m/s |
| Zasięg |
ok. 1,50 km |
| Naprowadzanie |
celownik optyczny Revi 16B |
| Masa głowicy |
0,815 kg (0,52 kg heksogenu) |
| Użytkownicy | |
| III Rzesza (Luftwaffe) | |
R4/M „Orkan” – niekierowany lotniczy pocisk rakietowy opracowany w latach 40. XX wieku przez firmę niemieckiego konstruktora Fritza Hebera. Był jedną z pierwszych konstrukcji pocisków rakietowych powietrze-powietrze uważanych za efektywną (ze względu na widoczny ślad gazów wylotowych ułatwiający celowanie kolejnymi pociskami).
Produkowano ją w fabrykach DWM w Lubece oraz B3a Hydra koło Woffleben w latach 1944–1945, łącznie w liczbie kilkunastu tysięcy sztuk. Wyposażano w niego głównie samoloty Messerschmitt Me 262 i Focke-Wulf Fw 190. Rakiety R4/M miały stać się głównym uzbrojeniem samolotów Bachem Ba 349 oraz latającego skrzydła Horten Ho 229, które jednak nie wyszły poza fazę testów.
Bibliografia
- Mano Ziegler, Turbinenjäger Me 262. Die Geschichte des ersten einsatzfähigen Düsenjägers der Welt (Gebundene Ausgabe), Motorbuch, Stuttgart 1977, ISBN 3-87943-542-1
- http://web.archive.org/web/20141023191050/http://www.tarrif.net:80/wwii/guides/a2g_rockets.htm (ang.)