Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, także Badan Bahasa (dawniej Pusat Bahasa) – indonezyjska instytucja państwowa zajmująca się regulacją języka indonezyjskiego oraz dokumentacją języków regionalnych Indonezji.

Prowadzi działania na rzecz promocji języka narodowego oraz wypracowuje politykę w kwestii reagowania na wpływy języków obcych.

Od 1988 r. wydaje autorytatywny słownik Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI), kodyfikujący normę języka indonezyjskiego. Od lat 70. do lat 90. XX w. pod auspicjami instytucji prowadzono szeroko zakrojone badania nad językami Indonezji, w ramach Proyek Pengembangan Bahasa Daerah.

Instytucja została założona w 1947 roku, wówczas pod nazwą Instituut voor Taal en Cultuur Onderzoek. W ciągu swojego istnienia gremium nosiło wiele nazw. Od 2010 roku funkcjonuje jako Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa.

Przypisy

  1. 1 2 Kwary 2018 ↓, s. 600.
  2. ↑ Sugeng Hariyanto: Website Translation: with special reference to English – Indonesian language pair. Sugeng Hariyanto, 2016, s. 115. ISBN 978-602-50468-1-0. [dostęp 2022-01-26]. (ang.).
  3. 1 2 Dwi Noverini Djenar, Michael Ewing, Howard Manns: Style and Intersubjectivity in Youth Interaction. Boston–Berlin: Walter de Gruyter, 2018, s. 12, seria: Contributions to the Sociology of Language 108. DOI: 10.1515/9781614516439. ISBN 978-1-61451-643-9. ISBN 978-1-61451-755-9. OCLC 1024046396. (ang.).
  4. ↑ Stefan Danerek: Kamus Bahasa Palu’e - Indonesia. Jakarta: Universitas Indonesia Publishing, 2019, s. 5. ISBN 978-979-456-839-2. OCLC 1227837994. [dostęp 2021-08-21]. (indonez.).
  5. ↑ Ilmu pengetahuan budaya dan tanggung jawabnya: analekta pemikiran guru besar FIB UI, Jakarta: Penerbit Universitas Indonesia, 2011, s. 271, ISBN 978-979-456-468-4, OCLC 780414987 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-13] (indonez.).
  6. ↑ Zein 2020 ↓, s. 110.
  7. ↑ Zein 2020 ↓, s. xix, 97.
  8. ↑ Sejarah Badan Bahasa. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa. [dostęp 2015-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-08)]. (indonez.).

Bibliografia

  • Deny Arnos Kwary: Indonesian lexicography in the Internet era. W: Pedro A. Fuertes-Olivera (red.): The Routledge Handbook of Lexicography. Abingdon–New York: Routledge, 2018, s. 599–607, seria: Routledge Handbooks in Linguistics. DOI: 10.4324/9781315104942. ISBN 978-1-351-59965-8. ISBN 978-1-315-10494-2. OCLC 1006512195. [dostęp 2022-01-26]. (ang.).
  • Subhan Zein: Language Policy in Superdiverse Indonesia. Abingdon–New York: Routledge, 2020, seria: Routledge Studies in Sociolinguistics. DOI: 10.4324/9780429019739. ISBN 978-0-429-67107-4, ISBN 978-0-429-01973-9. ISBN 978-0-367-02954-8. LCCN 2019031403. OCLC 1139891689. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.