Puchar CEV mężczyzn (ang. CEV Cup Men) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki siatkarskie, utworzone z inicjatywy Europejskiej Konfederacji Piłki Siatkowej (CEV) w 1972 roku, przeznaczone dla męskich drużyn klubowych zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych, które nie zostały zakwalifikowane do Ligi Mistrzów.

Nazwy

  • 1972-2000 – Pucharu Europy Zdobywców Pucharów (ang. CEV Cup Winner's Cup)
  • 2000-2007 – Puchar Top Teams (ang. CEV Top Teams Cup)
  • od 2007 – Puchar CEV (ang. CEV Cup)

Historia

W 1979 władze Europejskiej Konfederacji Piłki Siatkowej podjęły decyzję o utworzeniu trzecich pod względem ważności rozgrywek, prowadzonych w ramach europejskich pucharów (po Pucharze Europy Mistrzów Krajowych i Pucharze Europy Zdobywców Pucharów), którym – od nazwy tejże organizacji – nadano szyld Pucharu CEV, czyli Pucharu Europejskiej Konfederacji Piłki Siatkowej (po polsku zwanym w skrócie również Pucharem Konfederacji). Zmagania te są więc od samego początku odpowiednikiem piłkarskiego Pucharu UEFA. Pomysłodawcom przyświecał cel, by możliwie jak największa liczba zespołów europejskich miała możliwość przystąpienia do międzynarodowych rozgrywek klubowych, więc pierwotnie brały w nich udział drużyny, plasujące się na podium ligowych zmagań o mistrzostwo danego państwa. Z uwagi na fakt, że w ówczesnym Pucharze Europy Mistrzów Krajowych każda federacja mogła wystawić wyłącznie 1 przedstawiciela (mistrza kraju), dwaj pozostali medaliści nie mieli możliwości rywalizowania na forum międzynarodowym (chyba że któryś z nich wywalczył Puchar kraju i przystępował do zmagań o Puchar Europy Zdobywców Pucharów).

Pierwszą edycję rozgrywek – zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn – przeprowadzono w sezonie 1980/1981 i od tego czasu regularnie (co sezon) toczone są one do czasów obecnych. W latach 90. do rywalizacji dopuszczono więcej, niż jednego przedstawiciela danego państwa, ale przywilej ten pierwotnie dotyczył wyłącznie najsilniejszych lig krajowych. Do rozgrywek danego sezonu przystępowały 52 drużyny, które w I fazie dzielono poprzez losowanie na 12 czterozespołowych grup. W tym samym terminie każda z grup rozgrywała niezależny od siebie trzydniowy turniej (od piątku do niedzieli), a jego gospodarzem zostawał jeden z uczestniczących klubów. Podczas każdego z 12 turniejów rundy grupowej poszczególne ekipy grały systemem "każdy z każdym" po jednym spotkaniu. 12 zwycięzców turniejów kwalifikowało się do 1/8 finału, a w tej fazie dołączały do nich 4 rozstawione drużyny – teoretycznie najsilniejsze (decyzję o rozstawieniu podejmowała przed rozpoczęciem rozgrywek CEV). Od tego momentu – przez dwie kolejne rundy (1/8 finału i ćwierćfinały) – rywalizacja toczyła się systemem pucharowym, tj. w formie dwumeczu (spotkanie "u siebie" i "na wyjeździe"), po którym lepszy kwalifikował się do następnej tury. O awansie dalej decydował bilans dwumeczu, tj. liczba zwycięstw, a w przypadku remisu (1 zwycięstwo i 1 porażka) – stosunek setów ewentualnie "małych punktów" (przy czym sety i małe punkty ugrane na wyjeździe liczyły się podwójnie). Czwórka triumfatorów dwumeczów ćwierćfinałowych uzyskiwała promocję do turnieju Final Four, odbywającego się w hali jednego z uczestników. Przed jej rozpoczęciem metodą losowania wyłaniane były obydwie pary półfinałowe, które rozgrywały ze sobą po jednym spotkaniu, zaś ich zwycięzcy awansowali do pojedynku finałowego. Jego triumfator zostawał zwycięzcą danej edycji Pucharu CEV.

Pod koniec 2006 CEV postanowiła zreformować – począwszy od sezonu 2007/2008 – wszystkie siatkarskie rozgrywki pucharowe, zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Podjęto wówczas decyzję o likwidacji Pucharu Top Teams, zaś jego miejsce w hierarchii europucharów zajął "odnowiony" Puchar CEV, stając się tym samym drugimi pod względem prestiżu klubowymi rozgrywkami "starego kontynentu" (po Lidze Mistrzów). W miejsce "starego" Pucharu CEV powołano natomiast Puchar Challenge. Idea zmian miała wprost nawiązywać do reformy europejskich pucharów w męskiej piłce nożnej z przełomu tysiącleci – tak więc nowy Puchar CEV po raz kolejny stał się odpowiednikiem odnowionego Pucharu UEFA. W celu usystematyzowania zasad kwalifikacji do zreformowanych europejskich pucharów 16 maja 2007 CEV ogłosiła swój autorski ranking, na podstawie którego poszczególnym federacjom przyznano konkretną liczbę miejsc do obsadzenia w poszczególnych rozgrywkach. Zasadniczej zmianie uległ również system rozgrywek (z grupowo-pucharowego na typowo pucharowy).

W 2010 roku ponownie zreformowano rozgrywki Pucharu CEV i Pucharu Challenge. Zrezygnowano wtedy z organizowania turniejów Final Four dla najlepszej czwórki turniejów, które odbywały się u jednego z nich. Zamiast tego zarówno półfinały jak i mecz finałowy są rozgrywane zgodnie z obowiązującą w poprzednich rundach formule dwumeczu. Zrezygnowano wtedy również z rozgrywania meczu o 3. miejsce.

Sezon 2015/2016 był ostatnim, w którym po ćwierćfinałach rozgrywano Rundę Challenge, w której do zwycięzców ćwierćfinałów dołączały cztery zespoły z Ligi Mistrzów, którym nie udało się zakwalifikować do rundy play-off. Zamiast tego zespoły, które odpadły na etapie kwalifikacji do Ligi Mistrzów, dołączają do rywalizacji w Pucharze CEV wcześniej, bo na etapie 1/32 i/lub 1/16 finału. Jednocześnie po raz ostatni przegrani z 1/16 finału zostali relegowani do Pucharu Challenge.

System rozgrywek

W danej edycji Pucharu CEV udział biorą co najmniej 32 europejskie męskie kluby siatkarskie zestawione poprzez losowanie w pary w każdej rundzie. Większość drużyn rozpoczyna rozgrywki od 1/16 finału, niektóre niżej notowane od 1/32 finału. Na etapie 1/32 lub 1/16 finału (lub obu, w zależności od edycji) dołączają drużyny, które odpadły w kwalifikacjach do Ligi Mistrzów. Rywalizacja w każdej parze toczy się systemem pucharowym, tj. w formie dwumeczu (spotkanie "u siebie" i "na wyjeździe"), po którym lepszy kwalifikuje się do kolejnej rundy. O awansie decyduje liczba zwycięstw jednego z zespołów (2 wygrane = przejście do kolejnej fazy zmagań). Natomiast w przypadku remisu (1 zwycięstwo i 1 porażka), w drugim ze spotkań zostaje rozegrany tzw. złoty set (do 15 punktów), a jego triumfator przechodzi na następnej rundy.

Kolejne tury Pucharu CEV (1/8 finału, ćwierćfinały, półfinały i finał) toczone są na identycznych zasadach. Przegrani każdej pary definitywnie kończą zmagania w europucharach danego sezonu. Triumfator dwumeczu finałowego zostaje zwycięzcą danej edycji Pucharu CEV.

Triumfatorzy

Sezon Miejsce finału 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce
Puchar Zdobywców Pucharów
1972/1973 Ateny Zwiezda Woroszyłowgrad Csepel SC Lewski-Spartak Sofia Ruini Florencja
1973/1974 Bruksela Radiotechnik Ryga Zwiezda Woroszyłowgrad Resovia Lubiam Bologna
1974/1975 Ankara Radiotechnik Ryga Lewski-Spartak Sofia Aero Odolena Voda Újpesti Dózsa SC
1975/1976 Bratysława CSKA Sofia Červená hviezda Bratysława Klippan Turyn Bouwlust Orawi
1976/1977 Bruksela Radiotechnik Ryga Steaua Bukareszt Aero Odolena Voda Budapesti Honvéd SE
1977/1978 Assen Rudá hvězda Praha AZS Olsztyn Paoletti Katania Eczacıbaşı
1978/1979 Roeselare Dinamo Bukareszt Lewski-Spartak Sofia Rudá hvězda Praha Gemenservice/VVC Vught
1979/1980 Ateny Panini Modena Panathinaikos AO Aero Odolena Voda Vinylex
1980/1981 Arlon Červená hviezda Bratysława Steaua Bukareszt CSKA Sofia Awtomobilist Leningrad
1981/1982 Bruksela Awtomobilist Leningrad Lewski-Spartak Sofia Steaua Bukareszt AS Grenoble
1982/1983 Schaan Awtomobilist Leningrad Kappa Turyn Vojvodina Nowy Sad Güney Sanayi
1983/1984 Innsbruck Kappa Turyn Son Amar Palma Asnières Sports Brother Martinus Amstelveen
1984/1985 Saint-Nazaire Dinamo Moskwa Lewski-Spartak Sofia Steaua Bukareszt Hamburger SV
1985/1986 Ateny Panini Modena Steaua Bukareszt CSKA Sofia Dinamo Moskwa
1986/1987 Bazylea Tartarini Bologna Lewski-Spartak Sofia OK Bosna Sarajewo Resovia
1987/1988 Bolonia Maxicono Parma Camst Bologna Lewski-Spartak Sofia Rudá hvězda Praha
1988/1989 Varkaus Maxicono Parma Lewski-Spartak Sofia Panathinaikos AO Camst Bologna
1989/1990 Parma Maxicono Parma Sisley Treviso Dinamo Moskwa Hamburger SV
1990/1991 Palma de Mallorca Gabeca Montichiari Awtomobilist Leningrad AS Fréjus Knack Roeselare
1991/1992 Moers Gabeca Montichiari Mediolanum Milano Moerser SC Desimpel Torhout
1992/1993 Werona Misura Milano AS Cannes Gabeca Montichiari AS Aris
1993/1994 Genewa Sisley Treviso Milan AS Cannes AO Orestiada
1994/1995 Genewa Daytona Las Modena Grupo Duero Soria Knack Roeselare AS Aris
1995/1996 Ateny Olympiakos SFP Bayer Wuppertal Alcom Capelle Unicaja Almería
1996/1997 Saloniki Alpitour Traco Cuneo Olympiakos SFP Biełogorje-Dinamo Biełgorod SCC Berlin
1997/1998 Cuneo Alpitour Traco Cuneo Olympiakos SFP Castêlo da Maia GC CV Guaguas Las Palmas
1998/1999 Stambuł AS Cannes TNT Alpitour Cuneo UEM-Izumrud Jekaterynburg Arçelik
1999/2000 Ateny Paris Volley TNT Alpitour Cuneo AEK Galatasaray
Puchar Top Teams
2000/2001 Ereğli SC Espinho UEM-Izumrud Jekaterynburg Unicaja Almería Erdemirspor
2001/2002 Częstochowa Knack Roeselare SC Espinho Galaxia Starter AZS Bank Częstochowa Łokomotyw Charków
2002/2003 Apeldoorn Piet Zoomers/D Apeldoorn Łokomotyw Charków VC Omniworld Azot Czerkasy
2003/2004 Innsbruck Łokomotyw Charków Deltacons Tulcza VT Tiroler Wasserkraft Castêlo da Maia GC
2004/2005 Pireus Olympiakos SFP ORTEC Rotterdam.Nesselande VK Dukla Liberec VC Omniworld
2005/2006 Palma de Mallorca Copra Piacenza Son Amar Palma Panathinaikos AO Vojvodina Novolin Nowy Sad
2006/2007 Modena Autocommerce Bled Cimone Modena Iskra Odincowo Rabotniczki Fersped Skopje
Puchar CEV
2007/2008 Rzym M. Roma Volley Noliko Maaseik Budvanska Rivijera Budva Fakieł Nowy Urengoj
2008/2009 Ateny Lokomotiw-Biełogorje Biełgorod Panathinaikos AO Bre Banca Lannutti Cuneo Unicaja Almería
2009/2010 Maaseik Bre Banca Lannutti Cuneo Iskra Odincowo Noliko Maaseik CoprAtlantide Piacenza
2010/2011 Treviso
Kędzierzyn-Koźle
Sisley Treviso ZAKSA Kędzierzyn-Koźle Asseco Resovia Rzeszów
CSKA Sofia
2011/2012 Rzeszów
Moskwa
Dinamo Moskwa Asseco Resovia Rzeszów ACH Volley Lublana
Acqua Paradiso Monza Brianza
2012/2013 Ankara
Latina
Halkbank Andreoli Latina Łokomotyw Charków
Maliye Milli Piyango
2013/2014 Paryż
Niżny Nowogród
Paris Volley Gubiernija Niżny Nowogród Tomis Konstanca
PGE Skra Bełchatów
2014/2015 Trydent
Moskwa
Dinamo Moskwa Diatec Trentino ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
VC Euphony Asse-Lennik
2015/2016 Berlin
Surgut
Berlin Recycling Volleys Gazprom-Jugra Surgut Dinamo Moskwa
Knack Roeselare
2016/2017 Tours
Trydent
Tours VB Diatec Trentino Fenerbahçe
United Volleys Rhein-Main
2017/2018 Biełgorod
Ankara
Biełogorje Biełgorod Ziraat Bankası Calzedonia Werona
Asseco Resovia Rzeszów
2018/2019 Trydent
Stambuł
Itas Trentino Galatasaray Kuzbass Kemerowo
Olympiakos SFP
2019/2020 Ze względu na pandemię COVID-19 rozgrywki zostały przerwane.
2020/2021 Moskwa
Petersburg
Dinamo Moskwa Zenit Petersburg Greenyard Maaseik
Montpellier Castelnau UC
2021/2022 Monza
Tours
Vero Volley Monza Tours VB PGE Skra Bełchatów
Zenit Kazań
2022/2023 Modena
Roeselare
Valsa Group Modena Knack Roeselare Bluenergy Daiko Volley Piacenza
PGE Skra Bełchatów
2023/2024 Lüneburg
Rzeszów
Asseco Resovia Rzeszów SVG Lüneburg Fenerbahçe HDI Sigorta
Arkas Spor Izmir

Bilans klubów

Klub 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Lata zwycięstw
Pallavolo Modena 4 1 0 1980, 1986, 1995, 2023
Dinamo Moskwa 4 0 1 1985, 2012, 2015, 2021
Piemonte Volley 3 2 1 1997, 1998, 2010
Pallavolo Parma 3 0 0 1988, 1989, 1990
Radiotechnik Ryga 3 0 0 1974, 1975, 1977
Olympiakos SFP 2 2 0 1996, 2005
Awtomobilist Leningrad 2 1 1 1982, 1983
Sisley Treviso 2 1 0 1994, 2011
Gabeca Pallavolo Spa 2 0 1 1991, 1992
Lokomotiw-Biełogorje Biełgorod 2 0 1 2009, 2018
Paris Volley 2 0 0 2000, 2014
Volley Gonzaga Milano 1 2 0 1993
Itas Trentino 1 2 0 2019
Asseco Resovia Rzeszów 1 1 1 2024
AS Cannes 1 1 1 1999
Pallavolo Turyn 1 1 1 1984
Červená hviezda Bratysława 1 1 0 1981
Łokomotyw Charków 1 1 0 2004
SC Espinho 1 1 0 2001
Zinella Volley Bologna 1 1 0 1987
CSKA Sofia 1 0 2 1976
ACH Volley Lublana 1 0 1 2007
Rudá hvězda Praha 1 0 1 1978
Volleyteam Roeselare 1 0 1 2002
Dinamo Bukareszt 1 0 0 1979
Dynamo Apeldoorn 1 0 0 2003
M. Roma Volley 1 0 0 2008
Pallavolo Piacenza 1 0 0 2005
Ruini Florencja 1 0 0 1973
Halkbank Ankara 1 0 0 2013
Berlin Recycling Volleys 1 0 0 2016
Tours VB 1 0 0 2017
Vero Volley Monza 1 0 0 2022

Bilans państw

Państwo 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
 Włochy 19 9 5
 ZSRR 6 2 2
 Rosja 4 4 3
 Francja 4 1 3
 Grecja 2 4 3
 Czechosłowacja 2 1 4
 Bułgaria 1 6 3
 Rumunia 1 4 3
 Polska 1 3 4
 Belgia 1 1 2
 Holandia 1 1 2
 Portugalia 1 1 1
 Ukraina 1 1 0
 Słowenia 1 0 1
 Hiszpania 0 3 1
 Niemcy 1 1 1
 Węgry 0 1 0
 Turcja 0 1 0
 Jugosławia 0 0 2
 Austria 0 0 1
 Czarnogóra 0 0 1
 Czechy 0 0 1

Zobacz też

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.