| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1936 |
| Rozformowanie |
1945 |
| Nazwa wyróżniająca |
Germania |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Numer |
Początkowo 3. pułk SS (3/VT) |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Formacja |
SS-Verfügungstruppe |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość |
Oddziały Dyzpozycyjne SS |
| Skład |
3 bataliony zmotoryzowane |
Pułk SS „Germania” (niem. SS-Standarte „Germania”) – jedna z pierwszych jednostek tzw. aktywnej SS (SS-Verfügungstruppe), wchodzących w skład późniejszego Waffen-SS.
Historia pułku
W 1934 sformowano dwa Oddziały Dyspozycyjne SS (SS Verfugungstruppe), co stanowiło zalążek przyszłego pułku. W 1936 utworzono Inspektorat Oddziałów Dyspozycyjnych SS, a z części istniejących batalionów SS sformowano pułk „Germania” w Hamburgu. W marcu 1938 został użyty podczas Anschlussu Austrii. Samowolną decyzją Heinricha Himmlera przydzielono go do operacji zajmowania Sudetów, choć początkowo nie planowano jego udziału na terenie Czechosłowacji.
Kampania wrześniowa
Na czas kampanii wrześniowej pułk przydzielono do 14 Armii, która operowała na południowym odcinku frontu. W początkowej fazie wojny „Germania” stacjonowała na terenie Rzeszy w obszarze Gliwice-Zabrze. 4 września pododdziały jednostki wkroczyły razem z 239 Dywizją Piechoty Wehrmachtu do Katowic. Na zajętych terenach polskiego Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego pułk brał udział w masowych rozstrzeliwaniach ludności polskiej i żydowskiej m.in. w Będzinie, Katowicach i Sosnowcu. Następnie został skierowany na front, a 12 września podporządkowany XXII. Korpusowi Pancernemu 14 Armii. Szlak bojowy pułku to następujące miejscowości: Jarosław, Jaworów, Gródek Jagielloński i Lwów.
Nocą z 15 na 16 września w okolicach wsi Mużyłowice i Czarnokońce doszło do bitwy pod Jaworowem, podczas której 49 Huculski pułk strzelców przebijając się w kierunku Lwowa natarł na pozycje pułku SS „Germania”. W wyniku polskiej szarży na bagnety pułk uległ panice oraz rozproszeniu, ponadto utracił wszystkie działa i samochody. Podczas walk poległ też dowódca III batalionu SS-Obersturmbannführer Willy Köppen oraz adiutant pułku SS-Obersturmführer Rudolf Schomburg. Reorganizacja pułku zajęła kilka dni. Po upadku Lwowa został odesłany do Niemiec. W ramach kary żołnierze pułku dostali dwumiesięczny zakaz noszenia naramiennych naszywek z nazwą jednostki.
Dalsze losy
W październiku 1939 w ramach reorganizacji dywizji SS, spowodowanej małą skutecznością oddziałów podczas walk w Polsce, pułk został przydzielony do utworzonej na poligonach w Milowicach i Pilźnie, leżących na obszarze Protektoratu Czech i Moraw, nowej Dywizji Dyspozycyjnej SS (SS-Verfüngungs Division). 1 stycznia 1940 (według innych źródeł 12 stycznia) pułk w ramach dywizji stał się częścią Waffen SS, które miało obejmować wszystkie bojowe formacje SS. W listopadzie 1940 pułk „Germania”, wcześniej wydzielony z Dywizji Dyspozycyjnej SS, wszedł w skład nowo sformowanej Dywizji Zmotoryzowanej SS, której 21 grudnia 1940 nadano nazwę własną – „Wiking”.
Uzbrojenie pułku w 1939
Żołnierze pułku posiadali następujące wyposażenie:
- broń ręczna: 950 pistoletów P-08 Parabellum, P-38 Walther i Mauser C96, 2405 karabinów powtarzalnych Mauser Kar98k, 8 pistoletów maszynowych MP 28 II, 102 ręczne i lekkie karabiny maszynowe MG 34 i MG 13 oraz 44 ciężkie karabiny maszynowe MG 08/15, MG 34 i MG 37(t);
- artyleria: 12 armat przeciwpancernych Pak 35/36 kalibru 3,7 cm, 30 granatników l.Gr.W.36 kalibru 5 cm, 18 ciężkich moździerzy Granatwerfer 34 kalibru 8 cm oraz 8 dział piechoty IG-18 kalibru 7,5 cm;
- pojazdy: 8 samochodów pancernych Sd.Kfz. 221 i 222, 173 samochody osobowe i ciężarowe służące do przewozu żołnierzy, 264 samochody ciężarowe służące do przewozu towarów oraz 311 motocykli.
Struktura pułku w 1939
Pułk składał się z 3345 żołnierzy: 88 oficerów, 11 cywilnych urzędników wojskowych 542 podoficerów oraz 2704 szeregowych. Pułk (Standarte) zwierał trzy bataliony (Strumbann), a każdy z nich z cztery kompanie (czwartą kompanią była kompanią wsparcia), które dzieliły się na 3 plutony (Rotte). Sztabowi pułku bezpośrednio podlegały: zmotoryzowany pluton łączności i motocyklowy pluton zwiadu. Dodatkowo w pułku znajdowały się samodzielne: pluton samochodów pancernych, zmotoryzowana kompania saperów, kompania przeciwpancerna, zmotoryzowany dywizjon artylerii lekkiej oraz kompania motocyklistów.
Skład pułku
Sztab pułku:
- Zmotoryzowany pluton łączności
- Motocyklowy pluton zwiadu
I batalion zmotoryzowany:
- Dowództwo batalionu – sekcja łączności radiowej i telefonicznej
- 3 kompanie – każda składała się dowództwa kompanii i 3 plutonów, każda uzbrojona w 3 granatniki l.Gr.W.36 kalibru 5 cm, 9 rkm MG 34 lub lkm MG 13 i 2 ckm MG 08/15, MG 34 lub MG 37(t)
- Kompania wsparcia – 6 moździerzy Granatwerfer 34 kalibru 8 cm i 8 karabinów maszynowych
II batalion zmotoryzowany:
- Dowództwo batalionu – sekcja łączności radiowej i telefonicznej
- 3 kompanie – każda składała się dowództwa kompanii i 3 plutonów, każda uzbrojona w 3 granatniki l.Gr.W.36 kalibru 5 cm, 9 rkm MG 34 lub lkm MG 13 i 2 ckm MG 08/15, MG 34 lub MG 37(t)
- Kompania wsparcia – 6 moździerzy Granatwerfer 34 kalibru 8 cm i 8 karabinów maszynowych
III batalion zmotoryzowany:
- Dowództwo batalionu – sekcja łączności radiowej i telefonicznej
- 3 kompanie – każda składała się dowództwa kompanii i 3 plutonów, każda uzbrojona w 3 granatniki l.Gr.W.36 kalibru 5 cm, 9 rkm MG 34 lub lkm MG 13 i 2 ckm MG 08/15, MG 34 lub MG 37(t)
- Kompania wsparcia – 6 moździerzy Granatwerfer 34 kalibru 8 cm i 8 karabinów maszynowych
Pluton samochodów pancernych:
- 8 samochodów pancernych Sd.Kfz.221 uzbrojonych w rkm MG 34,
- 4 samochodów pancernych Sd.Kfz.222 uzbrojonych w 2 cm KwK 30 i rkm MG 34
Zmotoryzowana kompania saperów:
- 3 rkm MG 34 lub lkm MG 13
Kompania przeciwpancerna:
- 12 armat przeciwpancernych Pak 35/36 kalibru 3,7 cm
- 4 rkm MG 34 lub lkm MG 13
Zmotoryzowany dywizjon artylerii lekkiej:
- 8 dział piechoty IG-18 kalibru 7,5 cm
Kompania motocyklistów:
- 2 ckm MG 08/15, MG 34 lub MG 37(t)
- 18 rkm MG 34 lub lkm MG 13
- 3 granatniki l.Gr.W.36 kalibru 5 cm
Przypisy
- 1 2 Bryja 1996 ↓, s. 9.
- ↑ Bryja 1996 ↓, s. 10.
- 1 2 3 Bryja 1996 ↓, s. 12.
- ↑ Bryja 1996 ↓, s. 14.
- 1 2 Ledwoch 1993 ↓, s. 55.
Bibliografia
- Marcin Bryja: Jednostki Waffen SS 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo MIlitaria, 1996. ISBN 83-86209-97-6.
- Janusz Ledwoch: Waffen SS: jednostki pancerne. Warszawa: Wydawnictwo militaria, 1993. ISBN 83-86209-11-9.