Bacuch

Mały Giewont i przełęcz Bacug – widok spod Sarniej Skały
Państwo

 Polska

Wysokość

1502 m n.p.m.

Pasmo

Tatry, Karpaty

Sąsiednie szczyty

Mały Giewont, Grzybowiec

Położenie na mapie Tatr
Położenie na mapie Karpat
49°15′13,3″N 19°55′29,8″E/49,253694 19,924944

Bacuch (1502 m) – przełęcz w Tatrach Zachodnich pomiędzy Małym Giewontem (1728 m) i Grzybowcem (ok. 1515 m). Górale używali nazw Bacuch, Bacuf, Bacuk, jednakże nie oznaczała ona u nich przełęczy, lecz leżące na północ od niej zbocza Grzybowca od strony Doliny Strążyskiej, tzw. Wielki Bacuch i Mały Bacuch. Według Mariusza Zaruskiego prawidłowa jest nazwa Bacug. Na początku XVI w. prowadzili bowiem tutaj i w okolicach Giewontu prace niemieccy górnicy (niem. słowo Bahnzug). Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej prawidłowa nazwa to Wielki Bacuch, pochodzenie nazwy jest nieznane. Na niektórych mapach przełęcz jest opisana jako Bacug, według Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych prawidłowa nazwa to Bacuch.

Zbocza przełęczy Bacug opadają do Doliny Małej Łąki i Małej Dolinki (górna część Doliny Strążyskiej). Przełęcz znajduje się na górnej granicy lasu, jest w większości zarośnięta. Spod przełęczy do Małej Dolinki opada stromy żleb Warzecha.

W okolicach przełęczy Bacug, na północnych zboczach Małego Giewontu w wapieniach z okresu kredy można obserwować bujne gałązki koralowców, które niegdyś żyły w morzu, tworząc pokłady wapieni, z których zbudowany jest masyw Giewontu.

Dawniej istniała trasa turystyczna na Giewont, która prowadziła z Doliny Strążyskiej ponad wodospadem Siklawicą przez żleb Warzechę i przełęcz Bacug. Była to najkrótsza turystyczna trasa z Zakopanego na Giewont, została jednak przez TPN zamknięta.

Przypisy

  1. 1 2 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2022-07-09].
  2. 1 2 3 Tatry Polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wydawnictwo „WiT” S.c., 2009, ISBN 83-89580-00-4.
  3. 1 2 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
  4. Przyczynki do nazewnictwa tatrzańskiego [online] [dostęp 2008-06-17] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-18].
  5. Józef Nyka, Tatry Polskie. Przewodnik, wyd. 13, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 2003, ISBN 83-915859-1-3.
  6. Władysław Szafer, Tatrzański Park Narodowy, Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  7. Na bezdrożach tatrzańskich [online] [dostęp 2008-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2008-12-10].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.