Prokurator krzyżacki (niem. Pfleger) – funkcja w zakonie krzyżackim związana z sądownictwem i administracją wydzielonego okręgu (prokuratorii) oraz dowództwem wojskowym. Prokurator, jako dowódca wojskowy, miał do dyspozycji rycerzy i braci zakonnych oraz zwasalizowanych Prusów, a później przybyłych osadników: Litwinów, Niemców i Polaków. Prokuratorzy w większości podlegali komturom, chociaż nie zawsze tak było (wyjątek stanowili prokuratorzy kętrzyńscy).
Siedzibami prokuratorów były zamki, np. Węgorzewie, Szczytnie, Nidzicy, Ełku, Pasłęku, Nowem, Unisławiu, Jasińcu Nowym, Szestnie, Morągu, Kętrzynie, Działdowie, Barcianach, Skarszewach, Przezmarku, Osieku, Bytowie, Giżycku i Pniu.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.