Browning M1910/22 (Browning M1922) – belgijski pistolet samopowtarzalny skonstruowany przez Johna Mosesa Browninga.

Historia

Na początku lat 20. XX wieku przedstawiciele armii jugosłowiańskiej zamówili w zakładach FN nowy pistolet który miał się stać przepisową bronią boczna tej armii. Nowa broń miała być wersją pistoletu Browning M1910. Wersja jugosłowiańska miała być wyposażona w dłuższą lufę i chwyt (przy okazji zwiększono pojemność magazynka). Wydłużenie lufy przy zachowaniu tej samej sprężyny powrotnej wymusiło zastosowanie osobnego pierścienia oporowego u wylotu lufy.

Po zakończeniu produkcji pistoletów zamówionych przez armie jugosłowiańską kontynuowano produkcję tego wzoru broni na rynek cywilny i policyjny. Okazało się, że Browning M1910/22 i strzelający tym samym nabojem Browning M1910 doskonale uzupełniają się jako broń policyjna (M1910/22 jako uzbrojenie policji mundurowej, a M1910 jako broń funkcjonariuszy pełniących służbę po cywilnemu). Browning M1910/22 był też często wybierany przez użytkowników cywilnych jako broń o wymiarach pośrednich pomiędzy dużym M1903 a kieszonkowym M1910.

Po zajęciu Belgii przez wojska niemieckie w 1940 roku produkcję pistoletu M1910/22 kontynuowano. W latach 1940-1944 dostarczono około 20 000 kalibru 7,65 mm pistoletów oznaczonych jako Pistole Modell 626(b) przeznaczonych dla niemieckich formacji policyjnych. Na potrzeby Wehrmachtu produkowano pistolety w wersji kalibru 9 mm Short oznaczane jako Pistole Modell 641(b).

Po wojnie produkcje pistoletu M1910/22 wznowiono w 1950 roku. Trwała ona do 1959 roku kiedy M1910/22 został zastąpiony pistoletem Browning 125. pomimo zakończenia produkcji M1910/22 był używany jeszcze przez wiele lat (przykładowo holenderska policja municypalna wycofała Browninga M1910/22 kal. 7,65 mm z uzbrojenia w 1985 roku).

Opis

Browning M1910/22 był bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta na odrzucie zamka swobodnego. Mechanizm spustowy bezkurkowy.

Bezpiecznik nastawny. Skrzydełko bezpiecznika po lewej stronie zamka. Dodatkowo M1910/22 posiadał automatyczny bezpiecznik chwytowy.

M1910/22 był zasilany z wymiennego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 9 lub 8 naboi (zależnie od kalibru), umieszczonego w chwycie. Przycisk zwalniania magazynka znajdował się u dołu chwytu.

Lufa gwintowana.

Przyrządy celownicze mechaniczne, stałe (muszka i szczerbinka).

Bibliografia

• A.E. Hartink, Encyklopedia pistoletów i rewolwerów, DEBIT 2002, ISBN 83-7167-181-4.

Linki zewnętrzne

• carbinesforcollectors.com (zdjęcie)