Zasłonak bukowy
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

pieczarkowce

Rodzina

zasłonakowate

Rodzaj

Phlegmacium

Gatunek

zasłonak bukowy

Nazwa systematyczna
Phlegmacium amoenolens (Rob. Henry ex P.D. Orton) Niskanen & Liimat.
Fungal Diversity: 10.1007/s13225-022-00499-9, [51] (2022)
Zasięg

Zasięg w Europie

Zasłonak bukowy (Phlegmacium amoenolens (Rob. Henry ex P.D. Orton) Niskanen & Liimat.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phlegmacium, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisali go Robert Henry i Peter Darbishire Orton w 1960 r., nadając mu nazwę Cortinarius amoenolens. Obecną nazwę nadali mu Tuula Niskanen i Kare Liimatainen w 2022 r. Synonimy:

  • Cortinarius amoenolens Rob. Henry 1943
  • Cortinarius amoenolens Rob. Henry ex P.D. Orton 1960
  • Phlegmacium amoenolens (Rob. Henry) M.M. Moser 1960
  • Phlegmacium amoenolens (Rob. Henry) M.M. Moser 1953.

Polską nazwę nadał Andrzej Nespiak w 1975 r. dla synonimu Cortinarius amoenolens Jest niespójna z aktualną nazwą naukową.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 5–12 cm, za młodu półkulisty, potem płaskowypukły, często z tępym garbem. Powierzchnia gładka, śliska, błyszcząca, od żółtawej do ochrowej, czasami z oliwkowym odcieniem. Na brzegu często rdzawe resztki zasnówki.

Blaszki

Przyrośnięte, średnio gęste, początkowo białawoszare, potem od zarodników rdzawe.

Trzon

Wysokość 5–14 cm, grubość 1–3 cm, walcowaty z wyraźną bulwą o średnicy do 4,5 cm. Powierzchnia gładka, biaława lub niebieskawa, u podstawy z resztkami osłony.

Miąższ

Białawy do niebieskawego, pod skórką kapelusza żółtawy, w górnej części trzonu niebieski. Zapach łagodny, kapelusz o wyraźnie gorzkim smaku.

Zarodniki

O rozmiarach 10–13 × 6–7 μm, wrzecionowate.

Występowanie i siedlisko

Znane są jego stanowiska głównie w Europie. Poza Europą opisano jego występowanie tylko w prowincji Kolumbia Brytyjska w Kanadzie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano kilka stanowisk (Endler, 1971, Ławrynowicz i inni 2002, Ślusarczyk i inni 2015).

Grzyb naziemny. Występuje w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod bukami i dębami. Owocniki tworzy od września do listopada.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2023-01-15] (ang.).
  2. Species Fungorum [online] [dostęp 2023-01-15] (ang.).
  3. 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 159, ISBN 83-89648-09-1.
  4. 1 2 3 4 5 6 Mycoweb. ''Cortinarius amoenolens'' [online] [dostęp 2018-01-29].
  5. Występowanie Cortinarius amoenolens na świecie (mapa) [online], Discover Life Maps [dostęp 2018-01-29].
  6. Z. Endleer, Grzyby wyższe lasów bukowych nadl. Kąty (Higher fungi in beech forests of Kąty Forestry), „Acta Mycol.”, 7 (2), 1971, s. 279–298.
  7. Ławrynowicz M., Dziedziński T., Szkodzik J., Macrofungi of Aceri-Tilietum and Tilio-Carpinetum in the „Dolina Rzeki Brdy” nature reserve in the Bory Tucholskie (NW Poland), „Acta Mycol.”, 37 (1/2), 2002, s. 63–76.
  8. Ślusarczyk T., Gryc M., Wantoch-Rekowski M., Nowe stanowiska grzybów z rodzaju zasłonak Cortinarius w Polsce, „Przegląd Przyrodniczy”, 26 (2), 2015, s. 3–21.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.