Koralówka zwiędła (Phaeoclavulina flaccida (Fr.) Giachini) – gatunek grzybów z rodziny siatkoblaszkowatych (Gomphaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji: Gomphaceae, Gomphales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum).

Po raz pierwszy opisał go w 1821 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Clavaria flaccida. Obecną nazwę nadał mu Admir J. Giachini w 2011 r. Synonimów naukowych ma 12. Niektóre z nich:

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r. dla synonimu Ramaria flaccida. Jest niespójna z aktualną nazwą naukową.

Morfologia

Owocnik

Wielokrotnie rozgałęziony, dość wysmukły, z licznymi pionowo wyprostowanymi odgałęzieniami o cienkich, bardzo krótkich zakończeniach; jednolicie ochrowy; do 4 cm szerokości i takiej samej wysokości.

Miąższ

Biały; smak gorzki

Występowanie i siedlisko

Koralówka zwiędła jest notowana w Ameryce Północnej, Europie, Australii, Japonii i Argentynie. Na terenie Polski notowana była w 1904, 1910 i 1953 r. Według W. Wojewody w Polsce jest gatunkiem wymarłym

Rośnie gromadnie w lasach iglastych, przede wszystkim pod sosnami i świerkami, przeważnie w młodnikach.

Gatunki podobne

Poza koralówką groniastą (Ramaria botrytis) można także znaleźć stare okazy bardzo podobnej i trującej koralówki strojnej (Ramaria formosa) W bukowych lasach występuje bardziej ochrowa koralówka żółta (Ramaria flava) nigdy niemająca odgałęzień o liliowo zabarwionych szczytach.

Przypisy