Lata 2007–2009

Starty w zawodowym tenisie rozpoczęła w kwietniu 2007 roku, grając z dziką kartą w kwalifikacjach do niewielkiego turnieju ITF w Buenos Aires. Debiut okazał się bardzo udany i po wygraniu kwalifikacji tenisistka zagrała w fazie głównej. Trafiła tam nam rodaczkę Maríę Irigoyen, której uległa. Jeszcze w tym samym roku grała czterokrotnie w kwalifikacjach do podobnych turniejów, ale tylko raz udało jej się awansować do turnieju głównego. W 2008 roku kontynuowała grę w turniejach ITF, a jej największymi sukcesami z tego roku były trzy ćwierćfinały w grze pojedynczej i trzy finały w grze podwójnej. Pierwszy singlowy turniej wygrała w 2009 roku, w Buenos Aires. Pierwszy tytuł deblowy osiągnęła rok później w Bogocie.

Lata 2010–2011

Na początku 2010 roku dwukrotnie reprezentowała swój kraj w Pucharze Federacji, w którym rozegrała cztery mecze, lecz we wszystkich musiała uznać wyższość rywalek. W lutym 2011 roku po raz pierwszy wzięła udział w rozgrywkach cyklu WTA Tour. Miało to miejsce na turnieju w Bogocie, gdzie w pierwszej rundzie kwalifikacji pokonała Stephanie Vogt, a w drugiej przegrała z Corinną Dentoni. Brała potem udział w kwalifikacjach do turniejów w Brukseli oraz w Budapeszcie. Chociaż nie udało jej się awansować do fazy głównej, to odniosła cenne zwycięstwa, pokonując między innymi Catalinę Castaño i Andreę Hlaváčkovą. Dopiero w Bad Gastein udało jej się wygrać kwalifikacje, w których w decydującym o awansie meczu pokonała Gail Brodsky, i zagrać w turnieju głównym. Trafiła tam w pierwszej rundzie na Maríę José Martínez Sánchez i po zaciętym meczu przegrała w dwóch setach 6:7(5), 6:7(4).

W październiku 2011 roku awansowała do drugiej setki światowego rankingu, na miejsce 179.

Sezon 2012

Sezon 2012 był udany dla zawodniczki z Argentyny. Dotarła w nim do drugiej rundy Australian Open, przebijając się do niej z kwalifikacji. Jej pogromczynią została Agnieszka Radwańska, która zwyciężyła 3:6, 1:6. Kolejnym turniejem Ormaechei były zawody rozgrywane na ziemnej nawierzchni w Bogocie. Argentynka do tego turnieju również musiała się kwalifikować, a po przebrnięciu eliminacji już w pierwszej rundzie na jej drodze stanęła Jelena Dokić, rozstawiona w turnieju z numerem czwartym. Ormaechea wygrała ten pojedynek 4:6, 6:3, 6:4, a w kolejnej rundzie zwyciężyła z Petrą Rampre. Passa Argentynki trwała jednak tylko do ćwierćfinału, w którym uległa późniejszej zwyciężczyni – Larze Arruabarrenie. W późniejszym okresie Ormaechea dotarła m.in. do drugiej rundy turnieju Family Circle Cup, startując od kwalifikacji. Po tym turnieju tenisistka została sklasyfikowana na najwyższym do tej pory miejscu w karierze, czyli 111. pozycji. Następnie startowała również we French Open, jednak odpadła już w pierwszej rundzie, przegrywając z Venus Williams.

Sezon 2013

Rok 2013 Ormaechea rozpoczęła od porażek w pierwszych rundach kwalifikacji do turniejów w Brisbane, Sydney oraz na Australian Open. Przełom nastąpił dopiero w rozgrywanym na nawierzchni ziemnej turnieju w Bogocie, gdzie dotarła do finału, pokonując po drodze m.in. Francescę Schiavone czy Telianę Pereirę. W finale Argentynka przegrała wynikiem 1:6, 2:6 z Jeleną Janković.

Na French Open, po przejściu kwalifikacji, awansowała do trzeciej rundy gry pojedynczej, w której przegrała z Bethanie Mattek-Sands w trzech setach. Na Wimbledonie była najwyżej rozstawioną zawodniczką eliminacji gry pojedynczej, jednak przegrała w drugiej rundzie. W deblu przeszła przez dwustopniowe kwalifikacje, ale w zawodach głównych przegrała w pierwszym meczu.

W Waszyngtonie osiągnęła ćwierćfinał gry pojedynczej. W US Open zaliczyła drugą rundę singla i drugą debla.

Sezon 2014

W sezonie 2014 osiągnęła ćwierćfinał singla w Rio de Janeiro. We French Open zanotowała trzecią rundę, w której przegrała z Mariją Szarapową 0:6, 0:6.

W Bad Gastein Argentynka awansowała do półfinału gry podwójnej.

Gra pojedyncza 1 (0–1)

Gra podwójna 1 (0–1)

Gra pojedyncza