Lata 90.

Oprócz tradycyjnych reguł stosowanych w grapplingu obowiązywał:

• zakaz uderzania łokciami w głowę
• zakaz uderzania pięścią w głowę
• zakaz uderzania kolanami w głowę w parterze
• zakaz kopania w głowę w parterze
• standardowa walka trwała 15 minut, a walka tytułowa 30 minut (bez podziału na rundy)
• walka mogła się zakończyć przez poddanie (np. w wyniku dźwigni bądź duszenia)
• zawodnik w ciągu walki mógł cztery razy dotknąć lin ratując się przed poddaniem, choć za każdy taki ruch tracił jeden punkt. Piąte dotknięcie równało się automatycznej porażce.
• w przypadku nokdaunu sędzia rozpoczynał liczenie do 10; jeśli zawodnik był w stanie się w tym czasie podnieść walkę wznawiano ale tracił on jeden punkt; jeśli nie zdołał tego dokonać, przegrywał przez nokaut
• jeśli walka nie skończyła się przed czasem (przez poddanie, nokaut, stratę 5 punktów), wygrywał zawodnik, który stracił mniej punktów; w przypadku, gdy żaden z zawodników nie stracił punktu lub obaj stracili ich taką samą liczbę, ogłaszano remis.

Obecnie

• walka toczona jest na ringu o wymiarach 7x7 m.
• obowiązkowy sprzęt ochronny to rękawice MMA, suspensorium i ochraniacz na szczękę (fakultatywnie ochraniacze na kolana i piszczele)
• standardowa walka trwa 2 lub 3 rundy po 5 minut, a walka tytułowa 3 rundy po 5 minut
• dozwolone są wszelkie ciosy w stójce, rzuty, klincz oraz walka w parterze oprócz:
  • ciosów łokciami
  • uderzeń głową
  • uderzeń w krocze i kręgosłup
  • ciosów kolanami w głowę, gdy obaj zawodnicy są w parterze
  • dźwigni na małe stawy
  • wyrzucania rywala poza ring
  • chwytania się lin
  • ciągnięcia za włosy, atakowania otworów fizjologicznych, oczu itp.
• jeśli walka nie zakończy się przed czasem (przez poddanie, nokaut, techniczny nokaut lub dyskwalifikację), zwycięzcę wyłaniają sędziowie, a gdy nie są w stanie tego dokonać, ogłasza się remis.

Do stycznia 2008

Obecnie

Kategoria open