Neukamerun (z niem. Nowy Kamerun) – określenie terytoriów w środkowo-zachodniej Afryce, przejętych przez Cesarstwo Niemieckie od Francji w 1911 r.

W 1907 r. Theodor Seitz, gubernator niemieckiego Kamerunu, bronił niemieckich posiadłości przed francuskimi próbami ekspansji.

Francja i Niemcy rywalizowały o kontrolę nad Marokiem. Gdy w 1911 r. wybuchł kryzys agadirski udało się 4 listopada doprowadzić do podpisania wynegocjowanego traktatu feskiego. W jego wyniku Francja zrzekła się fragmentu swojej części Konga, w zamian za niemiecką rezygnację z prób uzyskania wpływu na Maroko oraz niewielki kawałek północno-wschodniego Kamerunu.

Kamerun powiększył się z 465 000 km² do 760 000 km².

W 1916 r., po rozbiciu niemieckich sił w Afryce, Francja uzyskała od Niemiec zwrot oddanych pięć lat wcześniej terytoriów. Po zakończeniu I wojny światowej Francja uzyskała kontrolę nad niemal całym Kamerunem, jako terytorium mandatowym.

Obecnie Neukamerun jest podzielony pomiędzy Czad, RŚA, Kongo i Gabon.

Bibliografia

• DeLancey, Mark W., and DeLancey, Mark Dike (2000). Historical Dictionary of the Republic of Cameroon (3rd ed.). Lanham, Maryland: The Scarecrow Press.
• Hoffmann, Florian (2007). Okkupation und Militärverwaltung in Kamerun. Etablierung und Institutionalisierung des kolonialen Gewaltmonopols. Göttingen: Cuvillier
• Neba, Aaron (1999). Modern Geography of the Republic of Cameroon, 3rd ed. Bamenda: Neba Publishers.
• Ngoh, Victor Julius (1996). History of Cameroon Since 1800. Limbé: Presbook.