Tekst rosyjski

Угрюмый лес стоит вокруг стеной;

Стоит, задумался и ждёт.

Лишь вихрь в груди его взревёт порой:

Вперёд, друзья, вперёд, вперёд, вперёд.

В глубоких рудниках металла звон,

Из камня золото течёт.

Там узник молотом о камень бьёт,

Вперёд, друзья, вперёд, вперёд, вперёд.

Иссякнет кровь в его груди златой,

Железа ржавый стон замрёт.

Но в недрах глубоко земля поёт:

Вперёд, друзья, вперёд, вперёд, вперёд.

Кто жизнь в бою неравном не щадит,

С отвагой к цели кто идет,

Пусть знает: кровь его тропу пробьет,

Вперёд, друзья, вперёд, вперёд, вперёд.

Transkrypcja

Ugriumyj les stoit wokrug stienoj;

Stoit, zadumałsia i żdiot

Lisz wichr' w grudi jego wzriewiot poroj:

Wpieriod druzja, wpieriod, wpieriod, wpieriod.

W głubokich rudnikach mietałła zwon,

Iz kamnia zołoto tieczot.

Tam uznik mołotom o kamień bjot, -

Wpieriod, druzja, wpieriod, wpieriod, wpieriod.

Issiakniet krow' w jego grudi złatoj,

Żeleza rżawyj ston zamriot.

No w niedrach głuboko ziemla pojot:

Wpieriod, druzja, wpieriod, wpieriod, wpieriod.

Kto żyzń w boju nierawnom nie szczadit,

S otwagoj k celi kto idiet,

Pust' znajet: krow' jego tropu probjet,

Wpieriod, druzja, wpieriod, wpieriod, wpieriod.

Po polsku

Ponury las stoi niczym mur dokoła;

Stoi, zadumany i czeka.

Tylko wicher w piersi jego zawyje czasem:

Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.

W głębokich kopalniach metal dzwoni,

Z kamienia złoto tryska.

Tam więzień młotem o kamień bije,

Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.

Wysycha krew w jego złotej piersi,

Żelaza rdzawy jęk zamiera.

Lecz w głębinach ziemia śpiewa:

Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.

Kto życia w boju nierównym nie szczędzi,

Z odwagą do celu, kto zmierza,

Niechaj wie, że jego krew ślad pozostawi,

Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.