Nagrobek – trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej. Mają na celu zachować pamięć o osobie zmarłej. Monumentalne budowle zwane są grobowcami.

Wykonane mogą być w formie usypanej mogiły (np. kurhan, kopiec), głazu, płyty, pomnika (dolmen, stela nagrobna) lub budowli (piramida egipska, mastaba, mauzoleum).

Rodzaje form nagrobków w historii

• czasy prehistoryczne – kurhany i budowle megalityczne
• starożytny Egipt – mastaby i piramidy
• starożytna Grecja – stela, tolos, mauzoleum
• starożytny Rzym – stela, sarkofag, kapliczki
• średniowiecze – nagrobki oznaczone płytą kamienną, krzyżem, reprezentacyjne – w kościołach w formie płyty montowanej w posadzce lub ścianie (tumba), sarkofag
• od renesansu – wielokondygnacyjne nagrobki przyścienne z dekoracją zależna od epoki
• od klasycyzmu i współcześnie – skromniejsze nagrobki w formie grobowców na cmentarzach, płyt, pomników, czy prostych, płasko ułożonych małych płyt, najczęściej wykonywane z naturalnego granitu.
• inne kultury – np. związana z judaizmem – macewa; z islamem – słup z turbanem;

Galeria

• Neogotycki nagrobek na Starym Cmentarzu w Przeworsku
• Muzułmański nagrobek na cmentarzu przy opuszczonym meczecie Iliasa Beja w Milecie, w Turcji
• Macewa w Zabrzu
• Nagrobek niemieckiego jeńca z okresu II wojny światowej na Camp Butler National Cemetery w Springfield w USA
• Legnica, cmentarz komunalny, fragment płyty nagrobnej
• Nagrobek księdza Stefana Witczaka w Nowym Gierałtowie
• Nagrobek Anieli Dembińskiej z Liszkowskich na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan
• Nagrobek kamienny na cmentarzu z I wojny światowej znajdujący się we Frąckach

Bibliografia

• Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 103, 104. ISBN 83-85001-89-1.