Mirza Ghalib, właśc. Ghalib Mirza Asadullah Khan (ur. 27 grudnia 1797 w Agrze, zm. 15 lutego 1869 w Delhi) – poeta indyjski, tworzący w języku urdu i perskim.

Urodził się w zamożnej rodzinie, która popadła później w biedę, przez co poeta prawie przez cały czas walczył z materialnym niedostatkiem. W ostatnich latach życia dostał jednak tytuł nadwornego poety ostatniego cesarza Mogołów – Bahadura Szacha II. W swoich wierszach – ghazalach, Ghalib wychwalał wszechmoc Boga, zastanawiając się jednak przy tym nad powodami nieszczęść realnego świata.