Marek Kłuciński (Duże Człowieki) (ur. 30 kwietnia 1948 w Warszawie, zm. 2 czerwca 2004 w Lublinie). Członek ruchu Mail art, poeta, tłumacz, happener, publicysta, reportażysta i informatyk. Jako student Politechniki Warszawskiej Kłuciński aresztowany został po zamieszkach marcowych w roku 1968 i skazany na więzienie bez zawieszenia. Po odbyciu kary nie pozwolono mu już ukończyć studiów informatycznych. Został więc w tej dziedzinie samoukiem z rzetelnymi podstawami.

W roku 1980 i w stanie wojennym związany z „Solidarnością". Kursował jako kurier m.in. pomiędzy Warszawą a Lublinem, gdzie poznał przyszłą żonę, także działaczkę podziemnych struktur "S". Wkrótce oboje wyjechali z Polski do Australii. Tam Kłuciński zajął się Sztuką Poczty, uczestnicząc w ruchu do końca życia. Po Australii przyszedł czas na podróże po Indonezji i krótki okres pracy w Chinach, gdzie z ramienia ONZ zakładał sieci Novella. Do Polski wrócili oboje po dojściu do władzy rządu Tadeusza Mazowieckiego. Kłuciński zamieszkał w Lublinie i założył firmę informatyczną, którą wkrótce stracił na rzecz nieuczciwych wspólników. Na kilka lat związał się z lubelską prasą - był np. szefem informatyków "Gazety Powszechnej - Poczta", prowadzonej przez Lecha L. Przychodzkiego, potem Andrzeja W. Pawluczuka. Oszukany - jak cały zespół - przez jej wydawcę zajął się reportażem i publicystyką dla "Tygodnika Domowego" czy "Express Faktów". Znajomość angielskiego wykorzystywał do tłumaczeń. Projektował też okładkę do ostatniego tomiku "Ogrodu/Ogrodu-2" - "czekając na podłodze na wszystkie pory życia". Etatowo pracował przez kilka lat jako informatyk w UMCS i Ośrodku Obliczeniowym Urzędu Wojewódzkiego.

W lutym 2000 roku pomagał w edycji pierwszego po 10-letniej przerwie numeru "Ulicy Wszystkich Świętych", zostając na 2 lata jej redaktorem technicznym, głównym publicystą i tłumaczem. Jeden z jego tekstów współtworzy antologię "Moje miasto" (Gdańsk 2002), w terenowych działaniach "Double Travel" brał udział jako happener, "Duże Człowieki" był zaangażowanym obrońcą zasobów przyrodniczych, ale też praw Tybetu do samostanowienia. W ramach Komitetu Wolny Kaukaz wspierał działania na rzecz wolności Czeczenii i pomocy dla uchodźców tej republiki.

Bezrobocie, na którym się znalazł, spowodowało u Kłucińskiego załamanie nerwowe. Lublin uważał za miasto ludzi, których objął powojenny partyjny awans społeczny, powodując swoistą atmosferę bierności oraz samozadowolenia i czuł się w nim źle. Do Warszawy wrócić nie zdążył. Dwa tygodnie walczył ze skutkami wylewu krwi do mózgu. Odszedł 2 czerwca 2004 r. Dla "Double Travel" był na tyle niezastąpionym, iż po śmierci Kłucińskiego uległa rozwiązaniu.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.