Loc. cit. (łac. loco citato = „w miejscu cytowanym”) – skrót używany w przypisach lub przypisach końcowych dla odwołania się do już cytowanej strony danej pozycji. Loc. cit. można stosować w miejsce ibid – jeżeli odwołanie dotyczy cytowanej strony w pozycji bezpośrednio poprzedzającej, lub w miejsce op. cit. – jeżeli dotyczy strony cytowanego dzieła. Wynika stąd, że po loc. cit. nigdy nie pojawi się numer strony, ani tomu.
Obecnie loc. cit. wychodzi z użycia.
Przykłady
- C. Ciamciara, Łacina dla początkujących, Wydawnictwo Kapusta i S-ka, Kozia Wólka 1997, s. 23.
- C. Kowalski, Łacina klasyczna i średniowieczna, Oficyna Wilk i S-ka, Pazury 1988, s. 142.
- C. Ciamciara, loc.cit.
Użyte tu loc. cit. wskazuje na stronę 23 cytowanej książki C. Ciamciary i pełni rolę op. cit..
- C. Ciamciara, Łacina dla początkujących, Wydawnictwo Kapusta i S-ka, Kozia Wólka 1997, s. 23.
- Loc.cit.
Tym razem loc. cit. pełni rolę ibidem wskazują na stronę 23 cytowanej bezpośrednio przedtem książki C. Ciamciary.
Zobacz też
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.