Nibylis Darwina
Lycalopex fulvipes
(Martin, 1834)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Rodzina

psowate

Rodzaj

nibylis

Gatunek

nibylis Darwina

Synonimy
  • Pseudalopex fulvipes (Martin, 1834)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Nibylis Darwina, lis Darwina (Lycalopex fulvipes) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae). Najmniejszy przedstawiciel nibylisów zamieszkujących Amerykę Południową. Występuje w dwóch izolowanych populacjach − w Parku Narodowym Nahuelbuta (region Araukanii, na południu Chile) i na wyspie Chiloé.

Wygląd

Nibylis Darwina został opisany po raz pierwszy, gdy w roku 1834 okręt HMS Beagle-pływająca jednostka badawcza-dobił do brzegu wyspy Chiloé.

Nibylis Darwnia od lisa kontynentalnego różni się, tym, że ma szerszą głowę, krótsze kończyny i ciemniejsze futro. Jak podaje Darwin, zwierzę siedziało na skałach i obserwowało marynarzy.

Pokrewieństwo

Darwin doszedł do wniosku, że ma doczynienia z nowym gatunkiem, a jego przypuszczenia zostały potwierdzone przez badania DNA z 1996 roku. naukowcy ustalili, że Nibylisy są jeszcze bliższe genetycznie wilkom i szakalom, niż wcześniej sądzono, i tylko z wyglądu przypominają lisy. Nie są też podgatunkiem, lecz mają wspólnego przodka z kontynentalnym Nibylisem argentyńskim: oba gatunki powstały mniej więcej dwieście siedemdziesiąt pięć tysięcy lat temu.

Etymologia

Nazwa rodzajowa: gr. λυκος lukos „wilk”; αλωπηξ alōpēx, αλωπεκος alōpekos „lis”. Epitet gatunkowy: łac. fulvus „brązowy, brunatny”; pes, pedis „stopa”, od gr. πους pous, ποδος podos „stopa”.

Ochrona i przystosowanie

Nadal próbujemy lepiej poznać naturę łagodnego i ufnego Nibylisa. Samo znalezienie tego Nibylisa jest trudne, przedstawicieli gatunku zostało bardzo niewielu. Zgodnie z najnowszymi szacunkami na wyspie żyje 412 osobników, a na kontynencie żyje 227, czyli w sumie 639 zwierząt.

Lisy to niezwykle zaradne i pomysłowe stworzenia, które świetnie się przystosowuje do zmiennych warunków i żyją na całej ziemi, od terenów arktycznych po tereny pustynne. Nibyilsy Darwina natomiast żyją na o wiele mniejszym obszarze, choć coraz większym jak dotąd sądzono, ponieważ niedawno w pewnym regionie Chile zaobserwowano Nibylisy Darwina. Są to stworzenia zagrożone wyginięciem, należy je chronić. W XIXw. ich populacja była większka.

Przypisy

  1. Lycalopex fulvipes, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Silva-Rodríguez i inni, Lycalopex fulvipes, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2019-01-17] (ang.).
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 149. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.  ang.).
  4. Chiloé (hiszp. Isla Grande de Chiloé) – wyspa na Oceanie Spokojnym w archipelagu Chiloé, położona u środkowego wybrzeża Chile w regionie administracyjnym Los Lagos. Jej powierzchnia wynosi ok. 8,4 tys. km², jest drugą pod względem wielkości wyspą Chile i piątą w całej Ameryce Południowej. Liczba mieszkańców: 154,8 tys. (2002). Głównym miastem i portem na wyspie jest Ancud (39,9 tys.). Inne ważniejsze miasta to: Castro (39,4 tys.) i Quellón (21,8 tys.).
  5. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 388, 1904. (ang.).
  6. fulvipes, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-27] (ang.).

Bibliografia

Millie Marotta: Znikające Królestwo Wydawnictwo Nasza Księgarnia s.17 ISBN 978-83-10-13550-6

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.