Labid Ibn Rabi’a (ur. 560, zm. 661) – arabski poeta.
Napisał jedną z mu'allak; utwór ten jest wiernym obrazem realiów życia arabskich koczowników i doskonale zachowuje wzory beduińskiej liryki. Jest również autorem dywanu poezji, który jest przesiąknięty duchem islamu, jednak w treści i stylu należy jeszcze do staroarabskiej literatury. Jego twórczość zawiera wiele elementów świadczących o monoteistycznych poglądach autora. Polski przekład jego wierszy ukazał się w 1981 w antologii Siedem kasyd staroarabskich.
Bibliografia
- Nowa encyklopedia powszechna PWN, t. 3, Warszawa 1998.
- Labid Ibn Rabi’a, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2016-12-22].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.