Powiaty w Niemczech (niem. Kreis, niem. Landkreis) – jednostki podziału administracyjnego i samorządu terytorialnego II stopnia w Niemczech.

Wyróżnia się dwa rodzaje powiatów: Landkreise, czyli powiaty ziemskie i Kreisfreie Städte (Stadtkreise w Badenii-Wirtembergii), czyli miasta na prawach powiatu. Obecnie istnieje 401 powiatów: 294 ziemskich i 107 miast na prawach powiatów. Na powiaty dzielą się wszystkie kraje związkowe Niemiec z wyjątkiem Berlina, Bremy i Hamburga. Większość powiatów ma od 50 000 do 300 000 mieszkańców. Najmniejszy powiat ziemski pod względem powierzchni – Main-Taunus ma 222,52 km², największy zaś – Mecklenburgische Seenplatte jest od niego niemal 25-krotnie większy.

Po raz pierwszy powiaty na ziemiach niemieckich wprowadzono w Prusach w XIX wieku, gdzie początkowo stanowiły jednostkę samorządu terytorialnego na obszarach wiejskich.

Do zadań powiatów w Niemczech należą m.in. budowa i utrzymanie dróg, gospodarka odpadami, prowadzenie szkół, domów opieki i szpitali. Odpowiadają również za przyrodę, hałas i ochronę ludności. Władzom powiatów podlegają urzędy imigracyjne, biura socjalne i młodzieżowe, urzędy pracy, wydziały zdrowia i kolegia środowiskowe.

Liczba powiatów według krajów związkowych

Niemcy podzielone są aktualnie (wrzesień 2018) na 294 powiatów ziemskich (Landkreis). W poszczególnych krajach związkowych jest ich:

• Badenia-Wirtembergia: 35
• Bawaria: 71
• Brandenburgia: 14
• Dolna Saksonia: 37 (z Regionem Hanower)
• Hesja: 21
• Meklemburgia-Pomorze Przednie: 6
• Nadrenia Północna-Westfalia: 31
• Nadrenia-Palatynat: 24
• Saara: 6 (ze związkiem miast Saarbrücken)
• Saksonia: 10
• Saksonia-Anhalt: 11
• Szlezwik-Holsztyn: 11
• Turyngia: 17

Lista powiatów

Uwagi

Przypisy