Kravaře

Pałac w Kravařach
Herb Flaga
Państwo

 Czechy

Kraj

 morawsko-śląski

Prawa miejskie

1960

Burmistrz

Monika Žídková

Powierzchnia

19,37 km²

Wysokość

240 m n.p.m.

Populacja (2016)
• liczba ludności
• gęstość


6699
351 os./km²

Kod pocztowy

742 21

Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Położenie na mapie Czech
49°56′10″N 18°00′37″E/49,936111 18,010278
Strona internetowa

Kravaře (śl. Krawôrz, niem. Deutsch Krawarn) – miasto na Śląsku Opawskim (będącym częścią Górnego Śląska), w kraju morawsko-śląskim, na wschodzie Czech na Płaskowyżu Głubczyckim. Według danych z 31 grudnia 2016 powierzchnia miasta wynosiła 1937 ha, a liczba jego mieszkańców 6699 osób. Miasto jest miastem partnerskim Lublińca oraz Woźnik.

Historia

  • 1224 – pierwsze świadectwa historyczne dotyczące wsi Crawar(n); w zapisie tym uwidacznia się już językowo czeska przynależność do grupy TraT / TlaT, podobnie jak pierwotnej nazwy miejscowości Krowiarki po polskiej stronie granicy;
  • 1630 – z rozkazu cesarza Ferdynanda II Habsburga słynny polski medyk, dyplomata i alchemik Michał Sędziwój otrzymał Kravaře, Kąty, oraz dom w Ołomuńcu.
  • 1636 – zmarł w Kravařach Michał Sędziwój. Przypuszcza się, że został pochowany w kościele Świętego Ducha w Opawie.
  • 1960 – nadanie praw miejskich.

Zabytki

Demografia

Rok 1970 1980 1991 2001 2003
Liczba ludności 5949 6395 6560 6693 6787

Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 Historie obce Kravaře. [w:] Mistopisy.cz [on-line]. [dostęp 2017-12-24].
  2. ↑ Nazwa śląska za: Reinhold Olesch, Der Wortschatz der polnischen Mundart von Sankt Annaberg, Berlin 1958. Użyto rozszerzonej wersji alfabetu proponowanego przez Grzegorza Wieczorka oraz Towarzystwo Piastowania Śląskiej Mowy „Danga” – wymowa w tymże słowniku – Krawołrz.
  3. ↑ Počet obyvatel v obcích – k 1.1.2017. [w:] Czeski Urząd Statystyczny [on-line]. [dostęp 2017-12-16].
  4. ↑ Partnership towns. [w:] Mesto Kravare [on-line]. [dostęp 2017-12-24].
  5. ↑ Jarosław Malicki. Zapisy toponimicznych poloników i bohemików wobec zagadnienia powstania i rozwoju polsko-czeskiej granicy językowej w średniowieczu. „Onomastica Slavogermanica”. XXXI, s. 64, 2019. Wrocław. DOI: 10.19195/0474-1471.31.3.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.