Kotlina Budziejowicka (czes. Českobudějovická pánev) – mezoregion w obrębie Masywu Czeskiego, leżący w południowo-zachodniej części Wyżyny Czeskomorawskiej, stanowi zachodnią część Kotlin Południowoczeskich.

Kotlina Budziejowicka położona jest w południowej części Czech, na południowy zachód od Pragi. Jej powierzchnia wynosi 640 km². Jest to alpejski (trzeciorzędowy) rów tektoniczny biegnący z północnego zachodu na południowy wschód, o długości 70 km i maksymalnej szerokości 10-12 km. Jego powierzchnia jest równinna, częściowo pagórkowata, otoczona górami, o średniej wysokości 408 m n.p.m.

Podłoże zbudowane jest ze skał metamorficznych Moldanubikum. Większa część powierzchni pokryta jest osadami górnokredowymi i trzeciorzędowymi oraz czwartorzędowymi. Występują tu m.in. gliny lessopochodne, żwirowe i piaszczyste nanosy rzeczne. Są tu znaczne obszary zalewowe oraz torfowiska.

Leży w dorzeczu Wełtawy, dopływu Łaby.

Graniczy na północnym zachodzie z Blatenską pahorkatiną, na północnym wschodzie z Táborská pahorkatina, na wschodzie z Kotliną Trzebońską, na południu z Novohradské podhůří i na południowym zachodzie z Šumavské podhůří.

Podział

Kotlina Czeskobudziejowicka:

• Putimská pánev
  • Strakonická kotlina
  • Kestřanská pánev
  • Mladějovická pahorkatina

• Blatská pánev
  • Vodňanská pánev
  • Chvalešovická pahorkatina
  • Zlivská pánev