Kostka Mengera, gąbka Mengerabryła fraktalna, trójwymiarowy odpowiednik zbioru Cantora i dywanu Sierpińskiego. Wymiar fraktalny kostki Mengera wynosi:

Konstrukcja kostki została podana przez austriackiego matematyka Karla Mengera w roku 1927.

Konstrukcja

Kostka Mengera powstaje w następujący sposób:

  1. Dany jest sześcian (foremny).
  2. Tniemy go na 27 sześcianów równej wielkości płaszczyznami równoległymi do ścian.
  3. Usuwamy wszystkie sześciany przyległe do środków ścian pierwotnego sześcianu oraz sześcian znajdujący się w jego środku.
  4. Do każdego z 20 pozostałych sześcianów stosujemy poprzednią procedurę.

Po nieskończonej liczbie powtórzeń opisanych operacji otrzymujemy kostkę Mengera.

Poniższy pseudokod, będący rekurencyjną implementacją kostki Mengera, wykorzystywany jest często w wielu językach programowania, przy czym:

  • n – złożoność – liczba całkowita nieujemna,
  • x, y, z – współrzędne środka,
  • d – długość krawędzi:
Menger(n,x,y,z,d):
 jeżeli n=0
  to utwórzSześcian(x,y,z,d)
  w przeciwnym przypadku
   dla i={-1,0,1}
    dla j={-1,0,1}
     dla k={-1,0,1}
      jeżeli (i*i+j*j)*(i*i+k*k)*(j*j+k*k)>0
       to Menger(n-1,x+i*d/3,y+j*d/3,z+k*d/3,d/3)

Własności

Każda ściana kostki jest dywanem Sierpińskiego. Przekątna kostki jest zbiorem Cantora. Kostka jest zwartym podzbiorem przestrzeni euklidesowej, a jej miara Lebesgue’a jest równa 0.

Definicje formalne

Definicja rekurencyjna

Precyzyjne określenie kostki Mengera jest następujące:

gdzie oznacza sześcian

Definicja nierekurencyjna

Kostkę Mengera można też zdefiniować w równoważny sposób, nie używając rekurencji.

Kostka Mengera to domknięcie zbioru punktów takich, że i w nieskończonych rozwinięciach współrzędnych w trójkowym systemie liczbowym nigdzie na tej samej pozycji cyfra 1 nie występuje więcej niż jeden raz.

Dokładna kostka Sierpińskiego

Kostka Mengera nie jest dokładnym odpowiednikiem kostki Sierpińskiego. Używając dokładnie logiki konstrukcji dwuwymiarowej dywanu w trzech wymiarach, należy z każdą rekurencją usuwać jedynie zmniejszoną kostkę centralną bez kostek bocznych. Inaczej w dywanie należałoby usuwać nie jeden, a pięć kwadratów tworzących razem krzyż grecki. Oczywiście struktura fraktalna takiej kostki nie jest widoczna od razu bez jej przecięcia. Ponieważ liczba elementów wypełniających rośnie teraz o czynnik przy zachowaniu skali zmniejszania, jest ona prawie trójwymiarowa i jej wymiar Hausdorffa wynosi:

W podobny sposób można konstruować inne kostki fraktalne, usuwając w każdym kroku z większych kostek dowolną liczbę kostek mniejszych w skali np. kostkę centralną i kostek narożnych, i w ogólności niesymetrycznie. Większość tak skonstruowanych kostek jest także dziwnymi geometrycznie w przestrzeni trójwymiarowej fraktalami o wymiarze Hausdorffa

nie będącym liczbą naturalną.

Jedynie rekurencyjne usuwanie 26 kostek, zostawiając jedną w rogu, zbiega do trywialnego jednego punktu o wymiarze

Zobacz też

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.