Kolonia fenicka – rodzaj kolonii, zakładany przez kolonistów fenickich. Kolonie fenickie, podobnie do greckich, miały zwykle charakter miejski i krótko utrzymywały kontakt z macierzystymi miastami.
Fenicjanie zasiedlali głównie południowy zachód wybrzeży Morza Śródziemnego (np. Kartagina, Utyka, Rusaddir) i nieco na zachód od Gibraltaru (np. Gadir), ale także Baleary (np. Ebusos) oraz Sardynię (np. Tharros, Carales). Na terenach kontrolowanych przez te miasta powstało państwo Kartaginy. Jednak w innych rejonach Morza Śródziemnego przewagę zdobyli kolonizatorzy i handlarze z Grecji, co bezpośrednio wpłynęło na zwycięstwo Greków nad Fenicjanami w wojnie gospodarczej.
Kolonie nadatlantyckie
Kolonie na wschód od Gibraltaru
Kolonie na północnych wybrzeżach Afryki
Kolonie na Balearach
Kolonie na Sardynii
Kolonie na Sycylii
Kolonie na Malcie
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.