Kalarippajattu (malajalam: കളരിപ്പയറ്റ്, ang. Kalarippayattu) – starożytna południowo-indyjska sztuka walki, również z wykorzystaniem różnego rodzaju broni.

Różnorodnością i formą technik przypomina chińskie wushu; obejmuje walkę wręcz lub z użyciem broni, m.in.: miecza, włóczni, kija, a także walkę osób nieuzbrojonych z uzbrojonymi; jest ściśle związana ze staroindyjskią tradycyjną medycyną hinduską ajurwedą i ziołolecznictwem, wykorzystuje również starodawne techniki masażu. Opiera się na wiedzy o wrażliwych punktach ciała (marmanach)

Etymologia

Nazwa pochodzi od słów w języku malajalam kalari „szkoła” oraz payattu „walka”, „ćwiczenie”.

Patroni

Kalarippayattu jest ściśle związana z hinduizmem, po dziś dzień uprawiana w szkołach (czyli w kalari) w stanie Kerala w Indiach. Sztuce kalarippayattu patronują:

  • stylowi północnemu (vadakkan) Paraśurama
  • stylowi południowemu (tekkan) Agastjamuni

Historia

Rodowód kalarippayattu sięga początków historii Indii (III tysiąclecie p.n.e.). W XI wieku wykształciły się style, które po latach upadku spowodowanego kolonializmem brytyjskim, wracają do popularności w wielu różnych szkołach. Do odrodzenia kalarippayattu bardzo przyczynił się brytyjski badacz Philip Zarilli, który od lat 70. bada tę sztukę walki.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.