Joanna Schaffgotsch

Joanna z mężem Hansem (1908)

Herb von Godulla-Schomberg
Rodzina

Gryczik

Data i miejsce urodzenia

29 kwietnia 1842
Poremba
(obecnie dzielnica Zabrza)

Data i miejsce śmierci

21 czerwca 1910
Kopice

Ojciec

Johann (1803-1845)

Matka

Antonia Hein (1807-1898)

Mąż

Hans Ulrich Schaffgotsch

Rodzeństwo

Elisabeth (1839-1843), Caroline (1845-1884)

Odznaczenia
Order św. Teresy

Joanna Schaffgotsch z domu Gryczik (warianty pisowni: Grycik, Gryzik, Griczyk) niem. Johanna Gräfin von Schaffgotsch, ur. 29 kwietnia 1842 w Porembie, obecnie dzielnicy Zabrza, zm. 21 czerwca 1910 w Kopicach) – dziedziczka fortuny Karola Goduli, nobilitowana w 1858 roku z dodaniem do nazwiska von Schomberg-Godulla, żona hrabiego Hansa Ulricha Schaffgotscha.

Często określana mianem śląskiego Kopciuszka (jako spadkobierczyni po królu cynku, jakim był Karol Godula).

Życiorys

Rodzicami Joanny byli Johann, pochodzący z Radlina komornik (1803-1845) oraz Antonia z domu Hein (1807-1898). Miała dwie siostry, zmarłą w latach dziecięcych - Elisabeth (1839-1843) oraz Caroline (1845-1884)

Po śmierci męża, Antonia, wraz ze swoimi dwiema córkami była w trudnej sytuacji finansowej, co spowodowało, że szybko zaczęła planować kolejne małżeństwo. Starsza córka Joanna przeszkadzała w planach małżeńskich Antonii. W 1846 mała Joanna trafiła do domu Karola Goduli, gdzie opiekowała się nią służąca Emilia Lukas, przyjaciółka Antonii.

Karol Godula zmarł 6 lipca 1848. Zgodnie z testamentem jego główną spadkobierczynią została 6-letnia wówczas Joanna, a fortuna, jaką zgromadził śląski przedsiębiorca była jedną z największych w dziejach Górnego Śląska. Joanna odziedziczyła: 4 kopalnie galmanu i połowę udziału w kolejnej, 6 kopalni węgla, 4 majątki ziemskie – Szombierki-Orzegów, Bobrek, Bujaków oraz Chudów-Paniówki – łącznie prawie 70 tysięcy mórg pola i prawie 3,5 tys. mórg lasu. Swoim siostrzeńcom Godula zapisał jedynie legaty pieniężne w kwocie 200 tys. talarów. Mając na uwadze bezpieczeństwo Joanny (zgodnie z testamentem majątek przeszedłby w ręce krewnych Goduli po bezpotomnej śmierci Joanny), wyznaczył w testamencie jej opiekunów: swojego przyjaciela Maksymiliana Schefflera, Jana Fryderyka Fincklera, Emilię Lucas i kilku innych współpracowników. Joannę wywieziono do Wrocławia, gdzie w klasztorze urszulanek kontynuowała naukę. W 1849 Joanna wraz z Emilią Lucas wróciły do Szombierek, tu zamieszkały w pałacu Goduli. Dalszą naukę Joanny prowadziła zatrudniona w tym celu dyplomowana nauczycielka z Wiednia Amalia Porsanner von Ehrenthal. W tym czasie krewni Goduli coraz silniej dążyli do obalenia testamentu. Scheffler obawiając się o życie Joanny, ponownie wywiózł ją do Wrocławia, do klasztoru urszulanek. Po zakończeniu nauki, Joanna zamieszkała razem z Schefflerem w jego willi we Wrocławiu. Tam prawdopodobnie poznała Hansa Ulricha Schaffgotscha, swojego przyszłego męża. Scheffler wystarał się również o nobilitację Joanny. 6 października 1858 roku Król Prus Fryderyk Wilhelm IV Hohenzollern nadał jej szlachectwo zmieniając nazwisko na Gryzik von Schomberg-Godulla i nadał herb. Znalazły się w nim błękit i złoto, barwy Górnego Śląska oraz kupla.

15 listopada 1858 Joanna została żoną hrabiego Hansa Ulricha Schaffgotscha z Cieplic (w 7. pokoleniu potomka generała Hansa Ulricha Schaffgotscha i piastowskiej księżniczki z Brzegu Barbary Agnieszki). Uroczystość miała miejsce w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Bytomiu. Wcześniej, 23 października tego samego roku przyszli małżonkowie podpisali w pałacu w Szombierkach kontrakt ślubny. Małżeństwo Hansa Ulricha i Joanny Gryzik von Schomberg-Godulla zapoczątkowało górnośląską linię rodu Schaffgotschów.

Hansa Ulricha i Joannę różniło wiele rzeczy – on raczej niemajętny (rodową fortunę odziedziczył stryj), z historycznej arystokracji i koligacjami z europejskimi dynastiami, a ona córka służącej, ale za to bardzo bogata, niedawno nobilitowana. Choć mariaż był planowany, to okazał się udany. Zaraz po uroczystości zaślubin małżonkowie zamieszkali w willi Schefflera przy obecnej ulicy Ogrodowej we Wrocławiu, a następnie przeprowadzili się do domu przy obecnej ulicy Świdnickiej (1860 r.). W 1859 roku prawni opiekunowie Joanny zakupili dla małżonków majątki w Kopicach, Chudowie i Paniowach. Ośrodkiem posiadłości Schaffgotschów został pałac w Kopicach – jedna z najwspanialszych rezydencji na Śląsku, w połowie XIX wieku. W 1865 Joannę uznano za pełnoletnią, a tym samym zdobyła ona prawo do dysponowania swoim majątkiem, co czyniła z wielkim sukcesem (jej mąż utrzymywał się z posagu).

Joanna urodziła czworo dzieci: Hansa Karla (1859-1917), Clarę Hedwigę (1860-1930), Elisabeth (1862-1952) i Eleonorę (1864-1939).

W 1864 Joannę nominowano na damę honorową bawarskiego orderu Teresy.

Zmarła 21 czerwca 1910 w swojej rezydencji w Kopicach. Pochowano ją w mauzoleum rodzinnym obok miejscowego kościoła. W 1945 żołnierze Armii Czerwonej wyciągnęli stamtąd ciało jej i męża i sprofanowali. Zwłoki zostały następnie pochowane w zbiorowej mogile obok mauzoleum.

28 października 2019 dokonano ekshumacji hrabiny Joanny Schaffgotsch i jej rodziny do grobowca.

20 czerwca 2020 roku odbył się ponowny pochówek Joanny i jej męża w odrestaurowanym kopickim mauzoleum.

Posiadłości Schaffgotschów

Główną posiadłością Joanny i Hansa Ulricha był pałac w Kopicach otoczony 54-hektarowym parkiem. Schaffgotschowie posiadali również zamek w Chudowie (traktowany jako miejsce do wypoczynku) oraz pałac w Bytomiu-Szombierkach, wybudowany przez Karola Godulę, a odziedziczony przez Joannę. Małżeństwo zarządzało ogromnym majątkiem, w skład którego wchodziły m.in.:

  • huta cynku Godulla w Orzegowie, wybudowana w 1854, czynna do 1919,
  • kopalnia węgla kamiennego Hohenzollern (później Szombierki) w Bytomiu-Szombierkach, otwarta w 1870,
  • kopalnia węgla kamiennego Paulus (Paweł), założona w 1842, połączona w 1844 z wybudowaną przez Karola Godulę kopalnią Orzegów,
  • kopalnia węgla kamiennego Gräfin Johanna (Bobrek),
  • kopalnia węgla kamiennego Bujaków w Orzeszu, założona w 1844,
  • kopalnia węgla kamiennego Kleofas w Katowicach, założona w 1840,
  • kopalnia węgla kamiennego Lithandra (później Wanda) w Rudzie Śląskiej – Nowym Bytomiu, założona w 1830,
  • kopalnia węgla kamiennego Gotthard (później Karol), uruchomiona, a w latach 1873–1877,
  • kopalnia rud cynku Elizabeth w Bytomiu-Bobrku,
  • kopalnia rud cynku Maria w Bytomiu-Miechowicach,
  • koksownia w Orzegowie, zbudowana 1900-1903,
  • koksownia w Zdzieszowicach.

W 1905 zakłady przemysłowe Schaffgotschów zostały przekształcone w spółkę Gräflich Schaffgotsche Werke, z kapitałem 50 mln marek, z czego 49,98 mln należało do Joanny. W 1906 Joanna podzieliła swoje udziały w spółce pomiędzy dzieci (2/5 dla Hansa Karola i po 1/5 dla Klary, Elżbiety i Eleonory).

Fundacje Schaffgotschów

Joanna i Hans Ulrich Schaffgotschowie byli fundatorami wielu kościołów, kaplic, szkół, ochronek. Wspomagali biednych, sieroty, bezdomnych. W 1857 zorganizowali kasę zapomogową dla pracowników hut cynku. Po śmierci Joanny działalność tą kontynuowała spółka akcyjna Gräflich Schaffgotsche Werke. W 1911 roku zorganizowała ona w Szombierkach (potem w Goduli i Orzegowie) kuchnię mleczną, gdzie wszystkie matki mogły dostać raz w tygodniu odżywki dla dzieci i bezpłatnie korzystać z opieki lekarskiej.

Wśród wielu obiektów fundowanych lub dotowanych przez Joannę i Hansa Ulricha Schaffgotsch są:

Upamiętnienie

  • 27 kwietnia 2007 roku odbyła się uroczystość nadania sztandaru i imienia hrabiny Joanny Gryzik von Schaffgotsch Szkole Podstawowej nr 3 w Rudzie Śląskiej.
  • 29 kwietnia 2022 roku odsłonięto tablicę pamiątkową w kościele parafialnym pw. św. Jadwigi w Zabrzu-Porembie

Joanna Schaffgotsch w kulturze

  • Pokład Joanny Gustawa Morcinka, to opowieść o fikcyjnej kopalni Arnold, zaczynająca się od wizyty hrabiny w nowo powstałym pokładzie nazwanym jej imieniem. Przez pierwszych kilka rozdziałów Hrabina jest bohaterką drugoplanową powieści.
  • Joanna jest bohaterką komiksu Joanna i spółka wydanego w 2018 roku przez Regionalny Instytut Kultury w Katowicach. książka składa się z pięciu opowieści, której autorami są rysownicy i scenarzyści z województwa śląskiego: Daniel Gizicki, Marta Szudyga, Tomasz Kontny, Katarzyna Klas, Krzysztof Budziejewski, Artur Chochowski oraz Mikołaj Ratka (redaktor naczelny).
  • Piosenka Jo Joanna, której autorką i wykonawczynią jest Jola Literska. Do piosenki stworzony został teledysk oparty na rysunkach z komiksu Joanna i spółka.
  • Janusz L. Dobesz, Irma Kozina, Maciej Mischok, Kopice. Historia utraconego piękna, Katowice, Muzeum Śląskie, 2020, ISBN 978-83-65945-16-7

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Władysława Ślęzak, Joanna i Hans Ulrich Schaffgotschowie, Bytom 1994.
  2. Krzysztof Ogiolda: Jak „śląski Kopciuszek” został industrialną księżniczką.. plus.nto.pl, 2020-07-03. [dostęp 2022-11-20].
  3. FamilySearch.org [online], ancestors.familysearch.org [dostęp 2021-09-28].
  4. Polona [online], polona.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  5. https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:939K-CG9T-M9?i=187&cc=4110912
  6. https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:939K-CG95-6V?i=44&cc=4110912
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Beata Pomykalska, Paweł Pomykalski, Joanna Oczko, Śląscy potentaci – dziedzictwo Schaffgotschów, Gliwice: Dom Współpracy Polsko-NIemieckiej, 2014, s. 18, ISBN 978-83-63995-23-2.
  8. Muzeum Historii Katowic – Kronika Katowic tom VII, Waldemar Plennikowski, „Dzieje fortuny Schaffgotschów na Górnym Śląsku” str.79, ISBN 83-907154-6-5.
  9. Hans Karl Gotthard (1859-1917) - niepokorny syn i rodzinny konflikt Schaffgotschów. kopice.org. [dostęp 2022-11-20].
  10. Clara Hedwig Gräfin Schaffgotsch (zu Stolberg-Stolberg) 1860-1930. kopice.org. [dostęp 2022-11-20].
  11. Śląski Kopciuszek - Joanna Schaffgotsch von Schomberg-Godulla. kopice.org. [dostęp 2022-11-20].
  12. Maciej, Ekshumacja Śląskiego Kopciuszka [online], Mauzoleumkopice [dostęp 2022-03-17] (pol.).
  13. Krzysztof Ogiolda: Hans Ulrich Schaffgotsch w Opolu: Moja praprababka była silną kobietą. [w:] Nowa Trybuna Opolska [on-line]. Polska Press Sp. z o.o, 2019-11-19. [dostęp 2019-12-24]. (pol.).
  14. Historia [online], sp3.mssm.pl [dostęp 2018-07-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-22] (pol.).
  15. Kościół rzymskokatolicki pw. św. Jadwigi · Wolności 504, 41-806 Zabrze, Polska [online], Kościół rzymskokatolicki pw. św. Jadwigi · Wolności 504, 41-806 Zabrze, Polska [dostęp 2024-03-11] (pol.).
  16. Komiks Joanna i spółka [online], Instytut Korfantego [dostęp 2020-04-22] (pol.).
  17. Jo Joanna – doczekała się ilustracji. Pieśń o Joannie Schaffgotsch – Mauzoleumkopice [online], Mauzoleum Kopice [dostęp 2018-07-23] (pol.).

Bibliografia

  • A. Kuzio-Podrucki, Schaffgotschowie. Dzieje wielkiego rodu z Europy Środkowej, Katowice 2024, ISBN 978-8367152-61-7
  • Janusz L. Dobesz, Irma Kozina, Maciej Mischok, Kopice : historia utraconego piękna, Katowice: Muzeum Śląskie, 2020, ISBN 978-83-65945-16-7, monografia Kopic.
  • A. Kuzio-Podrucki, Das Haus Schaffgotsch. Das wechselvolle Schicksal einer schlesischen Adelsdynastie, Tarnowskie Góry 2009, ISBN 978-83-61458-32-6.
  • A. Kuzio-Podrucki, Schaffgotschowie. Zmienne losy śląskiej arystokracji, Bytom 2007, ISBN 978-83-923733-1-5.
  • A. Kuzio-Podrucki, P. Nadolski, D. Woźnicki, Herbarz bytomski, Bytom 2003, ISBN 83-86293-39-X.
  • I. Twardoch, Z dziejów rodu Schaffgotschów, Ruda Śląska 1999, ISBN 83-910425-4-5.
  • I. Twardoch, Geschichte des Geschlechts von Schaffgotsch, Ruda Śląska 2001, ISBN 83-910425-9-6.
  • U. Schmilewski, Schaffgotsch, w: Neue Deutsche Biographie, Bd 22 (Rohmer-Schinkel), München 2005

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.