Jan Ławski
pułkownik
Data i miejsce urodzenia

9 stycznia 1926
Słoczna, powiat Nowogródek

Data i miejsce śmierci

18 stycznia 2008
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1945–1987

Siły zbrojne

Ludowe Wojsko Polskie

Jednostki

oddział partyzantki radzieckiej
1 Łużycki Oddział WOP
Główny Zarząd Polityczny Wojska Polskiego

Stanowiska

instruktor w 1 Łużyckim Oddziale WOP
szef Wydziału w Zarządzie Polityczno-Wychowawczym Dowództwa WOP
szef oddziału Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego
zastępca komendanta Wojskowego Instytutu Informatyki w Sztabie Generalnym WP

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Późniejsza praca

zastępca dyrektora Gabinetu Ministra Spraw Wewnętrznych

Odznaczenia

Jan Ławski (ur. 9 stycznia 1926 - 18 stycznia 2008) – polski wojskowy, pułkownik WP, oficer polityczny

Życiorys

Urodził się w miejscowości Słoczna, powiat Nowogródek. W czasie okupacji należał do radzieckiej partyzantki. Do ludowego Wojska Polskiego wstąpił ochotniczo w 1945 r. W okresie od listopada 1946 do stycznia 1947 brał udział w walkach z podziemiem niepodległościowym o "utrwalenie władzy ludowej". Ukończył podoficerską szkołę łączności lotniczej, pracował na radiostacjach obsługujących Dowództwo Wojsk Lotniczych. Po ukończeniu kursu oficerów polityczno-wychowawczych w 1947 r. został podporucznikiem, a w latach 1948–1950 był instruktorem w 1 Łużyckim Oddziale WOP, a następnie instruktorem i szefem Wydziału w Zarządzie Polityczno-Wychowawczym Dowództwa Wojsk Ochrony Pogranicza w Warszawie. W 1964 r. ukończył studia w Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego otrzymując tytuł magistra. W latach 1965–1975 służył w Głównym Zarządzie Politycznym WP na stanowisku szefa oddziału. W 1975 r. oddelegowany do Urzędu ds. Kombatantów na stanowisko dyrektora Zespołu Informacji i Współpracy z Zagranicą. W 1975 roku obronił także pracę doktorską w dziedzinie nauk humanistycznych. W latach 1979–1985 był zastępcą komendanta Wojskowego Instytutu Informatyki w Sztabie Generalnym WP. Ukończył również podyplomowe studia organizacji i zarządzania w Akademii Sztabu Generalnego WP. Napisał ponad 100 artykułów i publikacji dotyczących głównie tradycji WOP. Od 6.07.1985 do 5.11.1987 zastępca dyrektora Gabinetu Ministra Spraw Wewnętrznych Czesława Kiszczaka. W 1987 r. odszedł w stan spoczynku. Członek PPR oraz PZPR.

Do Koła nr 2 Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych w Warszawie wstąpił w sierpniu 1989 r. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Odznaczenia

Źródła

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.