Wutung
Obszar

prowincja Sandaun (Papua-Nowa Gwinea)

Liczba mówiących

600

Klasyfikacja genetyczna
  • Języki skou
  • Języki skou-serra-piore
  • Języki skou właściwe
  • Grupa wschodnia
  • Język wutung
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy↗
Kody języka
ISO 639-3 wut
IETF wut
Glottolog wutu1244
Ethnologue wut
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język wutung, także: udung, sangke – język papuaski używany w prowincji Sandaun w Papui-Nowej Gwinei, przez grupę ludności na północnym wybrzeżu, na zachód od miasta Vanimo. Posługuje się nim 600 osób.

Jest językiem tonalnym. Należy do rodziny języków skou. Wutung i Sangke to nazwy wsi.

Publikacja Glottolog (4.6) wyróżnia dwa dialekty: wutung-nyao-musu i sangke. D. E. Marmion (2010) informuje, że wsie Wutung, Nyao i Musu używają właściwie tego samego języka, przy czym występują różnice w zakresie leksyki, cech tonalnych i morfologii. Dialekt wsi Sangke (w Indonezji) nie został bliżej poznany i nie ustalono jego klasyfikacji, ale według doniesień chodzi o bardzo podobny język (bądź dialekt).

Został opisany w postaci opracowania gramatycznego (Topics in the Phonology and Morphology of Wutung, 2010). Jest potencjalnie zagrożony wymarciem. W powszechnym użyciu są także języki tok pisin i angielski, a w mniejszym zakresie indonezyjski, który również służy jako lingua franca. Część osób (zwłaszcza starsze pokolenie) posługuje się językiem skou.

Przypisy

  1. 1 2 3 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Wutung, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).
  2. 1 2 3 Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Wutung. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-01)]. (ang.).
  3. 1 2 Anna Belew i inni, The world’s endangered languages and their status, [w:] Lyle Campbell, Anna Belew (red.), Cataloguing the World’s Endangered Languages, Abingdon–New York: Routledge, 2018, s. 195, DOI: 10.4324/9781315686028, ISBN 978-1-315-68602-8, ISBN 978-1-138-92208-2, ISBN 978-1-317-41389-9, OCLC 1027125181 [dostęp 2022-08-31] (ang.).
  4. ↑ Sandaun Province. [w:] Language distribution maps [on-line]. SIL International. [dostęp 2022-08-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-31)]. (ang.).
  5. 1 2 Doug Marmion: Wutung: A Papuan language of the Sko Phylum spoken in Sandaun Province, PNG. Research Data Australia. DOI: 10.4225/72/56E824BE363A0. [dostęp 2022-08-31]. (ang.).
  6. ↑ Marmion 2010 ↓, s. 153.
  7. ↑ Mita Noveria i inni, Dinamika mobilitas penduduk di wilayah perbatasan, Jakarta: Pusat Penelitian Kependudukan, Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonesia (PPK-LIPI), 2006, s. 106, ISBN 978-979-799-135-7, OCLC 271724847 [dostęp 2024-02-09] (indonez.).
  8. ↑ Marmion 2010 ↓, s. 8.
  9. ↑ Marmion 2010 ↓, s. 20.
  10. ↑ Marmion 2010 ↓.
  11. ↑ Marmion 2010 ↓, s. 6, 13–15.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.